Simone de Beauvoir: Pensamiento y Legado

Simone de Beauvoir (1908-1986) es una de las pensadoras más importantes del siglo XX y una figura clave del feminismo contemporáneo. Su pensamiento se sitúa en el contexto del existencialismo francés, corriente filosófica desarrollada tras las guerras mundiales y representada también por Jean-Paul Sartre.

El existencialismo y la condición humana

El existencialismo parte de la idea de que en el ser humano no existe una esencia previa que determine lo que somos, sino que cada persona construye su identidad mediante sus decisiones. Esto se expresa en la tesis de que “la existencia precede a la esencia”. Beauvoir aplica esta idea a la situación de las mujeres: si no hay una naturaleza femenina fija,... Continuar leyendo "Simone de Beauvoir: Filosofía Existencialista y Feminismo" »

Pilares Fundamentales del Fascismo y el Nacional-Socialismo

El fascismo, como doctrina política, se caracterizó por una serie de principios fundamentales que buscaban la reestructuración total de la sociedad y el Estado.

Ideología Fascista: El Estado Totalitario

• Defendía un Estado totalitario con control absoluto sobre todos los aspectos de la vida.
• Propugnaba la primacía del Estado sobre el individuo y la negación de los principios liberales.
• Apoyaba un sistema político dictatorial de partido único.
• Estableció el culto a la personalidad del líder y modeló una sociedad asentada en principios de jerarquía.
• Sostenía un anticapitalismo y anticomunismo, proponiendo un socialismo nacional para acabar con el conflicto de clases y atraer a

Contexto e Localización da Obra

O poema pertence a Ramón Cabanillas, coñecido como o “poeta da raza”, unha das figuras máis importantes da literatura galega das primeiras décadas do século XX. Considerado o poeta do galeguismo, Cabanillas actúa como ponte entre o Rexurdimento —representado por Rosalía de Castro e Curros Enríquez— e as correntes modernistas e vangardistas que se desenvolveron nos anos vinte.

Foi un autor profundamente comprometido coa defensa da lingua, da cultura e da identidade galegas, e tamén coa realidade social do seu tempo, marcada polo agrarismo, é dicir, a loita dos labregos contra a inxustiza e o abuso dos foros. A súa obra combina, polo tanto, unha firme mensaxe reivindicativa e social cunha linguaxe... Continuar leyendo "Ramón Cabanillas: O Poeta do Agrarismo e a Reivindicación Galega" »

KANT: «Que é a ilustración?» (1784)

Immanuel Kant, filósofo prusiano do século XVIII, é un dos grandes referentes da Ilustración e da filosofía moderna. A súa obra abarca campos tan diversos como a metafísica, a ética ou a estética, mais é na súa reflexión sobre a autonomía da razón onde se fai máis patente o espírito ilustrado. No breve ensaio “Que é a Ilustración?” (1784), Kant formula unha definición que se converteu en icónica: a Ilustración é a saída da “minoría de idade” na que o home se atopa por culpa propia. Con esta expresión non alude á idade biolóxica, senón á incapacidade de pensar por un mesmo sen depender das ideas ou indicacións dos demais. O eixo central do texto é a crítica á dependencia... Continuar leyendo "As Ideas Clave na Obra de Immanuel Kant" »

Fonética Galega: O Sistema Vocálico

Vogais en Posición Tónica

Como regra xeral, só hai sete vogais en posición tónica, aínda que existen moitas excepcións. Para identificalas, podemos seguir estas pautas:

• Correspondencia co castelán: Se en castelán hai un ditongo “ue” ou “ie”, en galego a vogal adoita ser aberta. Existen excepcións como tempo, ponte ou bo.
• Cultismos e esdrúxulas: Os cultismos e as palabras esdrúxulas adoitan levar vogais abertas (abxecto, obxecto, fonética, médico…).
• Pares de diacríticos: Nos pares de diacríticos nos que unha vogal é aberta e outra pechada, a que leva o acento gráfico é a aberta (póla, óso, fóra, bésta, bóla…).
• Acentuación: Tanto a forma verbal é como a vogal e (en contextos

CANTIGAS DE AMOR

Características

A voz poética é masculina. Presenta características propias do Amor Cortés. A amada está

+idealizada (sempre é unha dona perfecta física e moralmente). O amor é un amor-vasalaxe e amor-servizo. Pode haber referencias a prendas ou “doas” como sinal amoroso.

O poeta debe respectar a “mesura”, non dando datos que identifiquen a amada. Polo xeral é un amor adúltero, polo que o trobador substitúe o nome da amada por un ficticio (senhal
).

Os elementos temáticos máis comúns son a “coita de amor” (que pode conducir á “morte por amor”, -Amada-inimiga) e a loanza da “Senhor”. O proceso amoroso vívese como ascese purificadora.

O amor cortés

É un xeito de entender o amor que naceu a partir... Continuar leyendo "Exemplos atafinda cantiga amor" »

Conceptos Fundamentales de Reacciones Redox

Oxidación:

Es la pérdida de electrones por una especie química. En este proceso, el número de oxidación de la especie que se oxida aumenta.

Reducción:

Es la ganancia de electrones por una especie química. En este proceso, el número de oxidación de la especie que se reduce disminuye.

Agente Oxidante:

Es la especie que oxida a otra especie, aceptando electrones en el proceso. Se reduce durante la reacción redox.

En las reacciones redox, el reductor se oxida y el oxidante se reduce.

Vocabulario Temático de Inglés

Law and Order (Derecho y Orden)

Behind bars:

Tras las rejas.

Breed:

Criar.

Bypass:

Derivación.

Cell:

Célula.

Comply:

Cumplir.

Concerned:

Preocupado/a.

Convict:

Convicto/a.

Court:

Corte.

Defy:

Desafiar.

Enforce:

Nova Narrativa (NNG)

Definición: É un conxunto de textos (relatos ou novelas breves) que rompen coa estrutura e as técnicas da narrativa tradicional (introdución, nó, desenlace; tempo e espazo determinados; fío argumental con personaxes con distintos intereses; narrador omnisciente ou protagonista en 3ª ou 1ª persoa).

Características principais

• Experimentación cos narradores: Monólogo interior, estilo indirecto libre, obxectivismo (ollo cinematográfico) e técnica magnetofónica.
• Obxectalismo: Personaxes tratados coma obxectos, sen alma, en ocasións convertidos en insectos (metaforicamente ou con conciencia).
• Ruptura estrutural: Alteración da introdución, nó e desenlace, así como do tratamento de personaxes, tempo e espazo.

Autores

A obra mestra da escultura tardorrománica é o Pórtico da Gloria, realizada polo Mestre Mateo na Catedral de Santiago entre 1168 e 1188.

A obra debeu comezar despois da visita que o rei Fernando II de León realizou a Compostela en 1168. A inscrición que data o final da obra, 1188, está gravada no lintel do arco central.

A estrutura do Pórtico é complicada e consta de tres corpos superpostos:

1. O Corpo Inferior (Cripta ou Igrexa Baixa)

   Situado na cripta ou igrexa baixa, fíxose para salvar o desnivel existente entre a parte oriental e a parte occidental do templo. Organízase como un pequeno templo.

   Serafín Moralejo interpreta as bóvedas da cripta do Pórtico como unha representación do mundo terrestre. Alí, nunha clave, represéntase un