O Verbo en Galego: Morfoloxía, Clasificación e Perífrases
Enviado por Comunidad Xuletas y clasificado en Lengua y literatura
Escrito el en
gallego con un tamaño de 5,59 KB
Actualizado el
Resumen
O documento explica a estrutura e a morfoloxía do verbo en galego: lexema, tema verbal e morfemas. Recolle as clasificacións dos verbos, as categorías de tempo, aspecto, modo, voz, número e persoa, e os valores de cada tempo e modo. Remata coas formas nominais e coas perífrases verbais temporais, modais, aspectuais e pasivas.
Puntos clave
- O verbo está formado polo lexema e polos morfemas verbais. Entre estes está a vogal temática, que permite clasificar os verbos en tres conxugacións.
- Os tempos absolutos son o presente, o pasado e o futuro. Os relativos son o antepretérito, o copretérito e o pospretérito.
- O aspecto perfectivo indica un proceso xa concluído. O imperfectivo ou durativo non indica o seu remate.
- Os modos son o indicativo, o subxuntivo e o imperativo. As formas nominais son o infinitivo, o xerundio e o participio.
- O infinitivo conxugado é obrigatorio cando ten un suxeito expreso diferente do verbo principal.
- As perífrases verbais clasifícanse en temporais, modais e aspectuais. A perífrase pasiva forma ser máis participio de verbos transitivos.
Resumen generado con IA a partir del documento. Ponte a prueba
O Verbo: Estrutura e Morfoloxía
O VERBO está formado polo lexema seguido de morfemas verbais que indican tempo, modo, aspecto, número e persoa. Entre estes atópase a vogal temática (morfema gramatical con valor taxonómico que permite clasificar os verbos en tres clases ou conxugacións).
Estrutura do Verbo: Verbo = tema verbal (radical + vogal temática) + morfemas flexivos (Morfemas de Tempo, Modo, Aspecto, e Morfemas de Número e Persoa).
Clasificación dos Verbos
Clasificación Morfosintáctica
- Plenos / Auxiliares
- Copulativos / Predicativos
- Impersoais
- (In)transitivos
- Pronominais
Clasificación Semántica
De acción, causativos, de estado, de proceso, de sentido, de entendemento, de lingua, de emoción, de vontade, perfectivos, imperfectivos, puntuais / durativos, incoativos, iterativos, frecuentativos.
Clasificación Formal
De 1ª, 2ª ou 3ª conxugación, regulares e irregulares, defectivos.
Categorías Gramaticais do Verbo
Tempo
Relaciona o tempo da enunciación co momento no que se produce a acción.
- Tempos absolutos: Presente, Pasado (Pretérito) e Futuro.
- Formas referentes ou relativas: Antepretérito, Copretérito e Pospretérito.
Aspecto
- Perfectivo: Proceso xa concluído.
- Imperfectivo ou durativo: Sen indicación do seu remate.
Modo
Indicativo, Subxuntivo, Imperativo.
Formas Nominais (Amodotemporais)
Infinitivo, Xerundio, Participio. Só o infinitivo e o xerundio ás veces levan morfemas de número e persoa.
Voz
- Activa: O suxeito actúa como axente.
- Pasiva: O suxeito actúa como receptor da acción verbal.
Número e Persoa
Singular / Plural // 1ª, 2ª, 3ª persoa.
Valores dos Modos e dos Tempos Verbais
Indicativo
Presente
Simultaneidade, permanente, habitual, valor de futuro, pasado histórico, valor imperativo.
Pretérito
Anterioridade e anterioridade no futuro.
Futuro
Posterioridade, imperativo, probabilidade/sorpresa.
Copretérito (Pretérito Imperfecto)
Simultaneidade no pasado, intratemporalidade no pasado, futuro desde o pasado, narrativo, irrealidade lúdica, exclamativo, cortesía, posibilidade irreal.
Antepretérito
Anterioridade no pasado, irrealidade no pasado, irrealidade futura desde o pasado, irrealidade no presente, irrealidade, cortesía.
Pospretérito
Futuro desde o pasado, desiderativo, probabilidade no pasado, irrealidade, cortesía, concesión irónica, irrealidade no pasado (consello).
Subxuntivo
Presente
Simultaneidade co presente, posterioridade co presente, desiderativo, imperativo.
Pretérito
Anterioridade, simultaneidade, posterioridade, posterioridade desde o pasado, desiderativo, condicional.
Futuro
Linguaxe proverbial e frases feitas.
Formas Nominais do Verbo
Infinitivo
Funciona como verbo e como substantivo verbal de xénero masculino. Admite flexión de número e pode desempeñar funcións sintácticas propias do substantivo.
O Infinitivo Conxugado (r, re, r, r, r, re)
É obrigatorio:
- Cando ten suxeito expreso diferente do verbo principal.
- Cando ten un suxeito non expreso diferente do verbo principal e se quere expresar.
É usual:
- Co mesmo suxeito, aparecendo antes có verbo principal + preposición.
- Co mesmo suxeito e indo posposto, na 6ª persoa indicando indeterminación do suxeito.
- En construcións reflexivas e con verbos pronominais.
O Infinitivo Invariable
É obrigatorio cando:
- O verbo auxiliar é unha perífrase.
- Non se refire a ningún suxeito.
- Está rexido por un verbo modal.
- Ten o mesmo suxeito có verbo principal e van xuntos ou separados.
- Está rexido polo verbo causativo.
- Vai con verbo de movemento en construción con valor final.
- Ten valor imperativo.
Xerundio
Aspecto imperfectivo e durativo.
Participio
Aspecto perfectivo. Exemplo de irregular: abrir-aberto. Existen Participios Dobres (consultar táboa).
Perífrases Verbais
Perífrases Temporais
Ir + infinitivo, haber (de), estar a/para + infinitivo, querer + infinitivo.
Perífrases Modais
Haber que, haber (de), ter que, ter (de), deber (de), poder (probabilidade).
Perífrases Aspectuais
- Imperfectivas (Durativas): Levar + xerundio/infinitivo, estar + xerundio, estar a + infinitivo, seguir + xerundio, seguir a + infinitivo, andar + xerundio, andar a + infinitivo, ir + xerundio, vir + xerundio, ser a + xerundio.
- Perfectivas (Conclusivas): Acabar de, rematar de, ver de, deixarse de, dar + participio, levar + participio, ter + participio, estar + participio, ir + participio.
- Incoativas (Inicio da acción): Comezar a, empezar a, botarse a, poñerse a, dar en, romper a, pegar a, saltar a, brincar a.
- Reiterativas (Repetición): Volver a, voltar a, ter + participio.
- Terminativas (Finalización): Chegar a, vir (a), acabar por, vir + xerundio.
Perífrase Pasiva
Ser + participio de verbos transitivos.
Preguntas frecuentes
Que é o infinitivo conxugado?
É o infinitivo que admite morfemas de número e persoa. É obrigatorio cando o suxeito expreso é diferente do verbo principal, e é usual cando o suxeito é o mesmo e aparece antes do verbo principal con preposición.
Que son as perífrases verbais?
Son construcións formadas por un verbo auxiliar e unha forma nominal. Clasifícanse en temporais, modais e aspectuais, segundo o valor que aportan ao verbo principal.
Como se forma a perífrase pasiva?
Con ser máis o participio de verbos transitivos. O texto cita ser + participio como forma da perífrase pasiva.
Ponte a prueba
Tarjetas de repaso
Pulsa una tarjeta para ver la respuesta.
Test
Preguntas generadas con IA a partir del documento: comprueba las respuestas con el texto.