Euskal eleberrigintza modernoa

LANAK eta AUTOREAK
(kronologikokiordenatuta)

Euskal narratiba idatziaren aurrekariak eta hastapenak

Baigorriko zazpi liliak, J. Duvoisin

Ipui onac;,B. Mogel

Pierres Adame,Elizanburu

GAIA

EGITURA

KONTALARIA

HIZKUNTZA

1950 ingurura arte

ELEBERRIGINTZA TRADIZIONALA

Eleberrigintzaren sorrera eta garapena: ohiturazko eleberrigintza.

Garoa; T. Agirre

Kresala; T. Agirre

Euskara, fedea, euskal nortasuna eta ohiturak.

Gertaerak kronologikoki antolatzen dira.

Gehienetan, istoriotik at dago, 3. Pertsonan eta dena daki.

Euskara garbia darabilte, lexikoan, batez ere oso aberatsa. Erdal kutsurik ez duena.

1950-1975

ELEBERRIGINTZA MODERNOA

Euskal narratiba modernizatzen: eleberri modernoa eta eleberrigintza modernoa

Urtero da aurten, A. Lertxundi

Kutxidazu bidea Ixabel; Joxean Sagastizabal

Kappo; P. Aristi

Zergatik panpox;A. Urretabizkaia

Babilonia; J.M. Irigoien

Haur besoetakoa; J. Mirande

Egunero hasten delako

Elsa Scheelen; Txillardegi

Leturiaren egunkari ezkutua

Askatasun pertsonala, arazo sozialak.

Gertaerak ez dira beti kronologikoki ematen.

Narratzaileak hainbat forma hartzen ditu; narratzaile objektiboa edo orojakilea, hau da, dena dakiena, lehenengo pertsonako narratzailea, bakarrizketak, ahots askotako narratzailea, etab.

Euskara hiritarra darabilte, sarritan beste hizkuntzetako maileguekin tartekatua.

Modernitatearenosteko euskal narratibaren aurpegi askotarikoak

Bai, baina ez; L. Mintegi

Narrazioak; J. Sarrionandia

Obabakoak; B. Atxaga

SPrako tranbia; U. Elorriaga

Beluna jazz; H. Cano