Chuletas y apuntes de Filosofía y ética de Otros cursos

Nietzsche eta Jainkoaren Heriotza

Nietzschek "Jainkoa hil egin da, hil egin dugu" esan zuen, eta horrekin Jainkoaren heriotza adierazi nahi zuen. Bere ustez, Jainkoaren heriotza nihilismoaren (ezereztasunaren) ondorioa izan zen. Horrela, lehenago egon diren balioak, gizakiari babesa eta bizitzari zentzua ematen zizkiotenak, galtzen hasi ziren. Jainkoaren eta transzendentziaren (beste mundu edo egoera espiritual baten) ideiak gainbehera egin zuen, eta horrek gizakia egonkorik gabe utzi zuen.

Nietzscheren arabera, gizakiak bizitzaren eta gorputzaren nahiak ukatzeak porrota ekarri zuen, eta horren ondorioz gizakiak egoera larria bizi du, irtenbiderik gabe. Jainkoaren heriotzak, munduak zentzurik ez izateak eta gizakiak munduan duen funtzioa galdu... Continuar leyendo "Nietzsche, Marx eta Susmoaren Filosofia: Kritika Modernoa" »

C.5. Kapitalismoaren kritika: Karl Marxen pentsamendu iraultzailea eta dialektika Frankfurteko Eskolan

Karl Marx: Materialismo historikoa eta alienazioa

Karl Marx-ek bi ekarpen nagusi egin zituen: materialismo historikoa, errealitatea baldintza materialen analisian oinarrituz azaltzea, eta sozialismoa ideologia gisa. Haren ustez, kapitalismoak alienazioa sortzen du, hau da, gizakia errealitatetik ateratzea eta bere buruarekiko arrotz bihurtzea.

• Alienazio erlijiosoa: Elizak, klase gorenen interesen zerbitzuan, langileek jasaten duten zapalkuntza apaintzen du, zeruan konpentsatuko zaielako ustea zabalduz.
• Alienazio ekonomikoa: Kapitalismoak gizakiaren izaera sakonena kentzen dio. Jabetza pribatuak langilea eta bere lanaren produktua bereizten ditu,

1) Ezaugarri Orokorrak: Gizartearen Eraldaketa, Antropozen Trismoa eta Zientzia-Iraultza

XVI. mendean Berrespunde izena jaso zuen, eta modernitate garaia hasi zen. Gizarte eraldaketa sakona bultzatu zen. Harrotasuna eta independentzia sentimendua indartu zen gizartean. Ordura arte, onartzen zuten ordena, Jainkoan sinesten zutelako, teozentrismoa. Aldiz, antropozentrismoa eta natura legeen mendekotasuna soilik onartzen zuten. Garai honetako ezaugarri bat indibidualismoa da. Erabateko konfiantza ipintzen zen arrazoian, eta hori erabakiak hartzerakoan baliatzen duten irizpide nagusia da. Filosofia modernoa sorrera zientzia modernoaren garaipenarekin lotuta dago, akademiatan sortu ziren zientzia eta filosofia korronte berriengatik, baina ez zegoen... Continuar leyendo "Descartes: Arrazionalismoa, Metodoa eta Ziurtasuna" »

Arrazoi ilustratuaren krisialdia eta XX. mendeko totalitarismoak: XVIII. mendeko Ilustrazioak tradizioaren eta erlijioaren ideia dogmatikoak atzean utzi eta arrazoiaren erabilera askea aldarrikatuz aurrerapenaren ortzimugarantz abiatu zen. Ilustratuen ustez, arrazoia modu askean erabiltzeak aurrerapen zientifikoa, politikoa eta etikoa ekarriko zuen eta, ondorioz, gizartea utopiara gerturatuko zen. Jakina, ez zen horrelakorik gertatu. XX. mende hasieran bi mundu gerrateek eta bereiziki azkenekoak bildu zituen bonba atomikoak eta heriotz-zelaiek argi utzi zuten gizarteria utopiaz baino desagertzetik hurbilago zegoela. XX. mendeko 30. hamarkadatik aurrera, Frankfurteko eskolak arazo honi erantzuna bilatu zion. Frankfurteko eskolako autoreek, Max... Continuar leyendo "Hannah Arendt eta Totalitarismoa: Arrazoiaren Krisia eta Giza Ekintza" »

Kant: La Crítica de la Razón Práctica y los Fundamentos de la Ética

Immanuel Kant aborda en la Crítica de la Razón Práctica la pregunta fundamental: ¿Qué debo hacer? Su objetivo es transitar hacia la acción guiado por el ideal ilustrado de progreso. Kant impulsa el giro copernicano de la filosofía, buscando materializar el ideal de la autonomía de conciencia, guiada por la razón y fundamentada en la libertad.

Gran parte de la humanidad evade la responsabilidad de sus pensamientos y acciones, refugiándose en costumbres, tradiciones o dogmas religiosos. Por ello, el lema kantiano es Sapere Aude!, ¡Atrévete a saber!

Crítica a las Éticas Materiales y Propuesta de una Ética Formal

Para Kant, las éticas anteriores son inherentemente... Continuar leyendo "Fundamentos de la Ética Kantiana: Razón Práctica, Ley Moral e Imperativos Categóricos" »

René Descartes eta filosofia modernoaren hastapena

René Descartes (1596–1650) filosofo frantsesarekin hasten da filosofia modernoa, eta haren pentsamenduaren ardatza ezagutzaren teoria da. Testuinguru historikoan, Antzinaroan filosofiaren oinarria mundua izan zen; Erdi Aroan, berriz, Jainkoa; eta Aro Modernoan, aldiz, nia edo subjektua bihurtu zen gogoetaren abiapuntu nagusi. Platon eta Aristotelesek ez zuten zalantzan jarri gizakiak errealitatea ezagutzeko duen gaitasuna, mundua erreala eta arrazionala zela uste baitzuten. Erdi Aroan, ordea, giza arrazoimenarekiko mesfidantza agertu zen, eta ezagutza Jainkoaren argipenaren menpe zegoen, arrazoiaren autonomia mugatuz.

Ezagutza ziurtatzeko helburua

Testuinguru horretan, Descartesen helburua... Continuar leyendo "Modernitatearen hastapenak: Descartes, Hume eta Berrizkundea" »

Hannah Arendt

Actividade teórica (vita contemplativa)

Forma de vida centrada na reflexión intelectual e filosófica. É unha actividade pasiva que busca comprender o mundo sen transformalo directamente.

Actividade práctica (vita activa)

É o conxunto de actividades a través das cales o ser humano interactúa co mundo. Arendt distingue tres formas:

• Labor: Actividades biolóxicas e de supervivencia.
• Traballo: Produción de obxectos duradeiros, transformación do mundo.
• Acción: A máis elevada, implica interacción social, liberdade e responsabilidade política.

Totalitarismo

Réxime político que busca o dominio total sobre a sociedade, impoñendo unha ideoloxía única, eliminando a individualidade e baseándose no terror sistemático. Arendt analizou... Continuar leyendo "Conceptos Filosóficos: Arendt, Marx, Kant e Beauvoir" »

Comparativa Filosòfica: Descartes vs. Plató

Platón vs. Nietzsche: Dos Visiones Filosóficas Contrastantes

Platón y Nietzsche presentan dos visiones filosóficas radicalmente diferentes en cuanto a diversos aspectos. Platón defiende una visión **estática y atemporal** del mundo, donde la **verdad es objetiva y eterna**, independiente de la experiencia individual. Esta verdad se manifiesta en el **mundo de las ideas**, que son perfectas e inmutables. Para Platón, la **razón** es el medio para acceder a esta verdad, la cual conduce a la **virtud**.

Por otro lado, Nietzsche rechaza el mundo de las ideas perfectas e inmutables, proponiendo la idea del **devenir**, donde todo se encuentra en **constante cambio y transformación**. Afirma que la **verdad es subjetiva** y depende de la... Continuar leyendo "Platón vs. Nietzsche: Dos Visiones Filosóficas y sus Implicaciones Vitales" »

La Cultura como Fenómeno Comunicativo: Perspectivas de Umberto Eco y Ferdinand de Saussure

La declaración “la cultura es comunicación” es un pilar fundamental en el estudio de la semiótica y la teoría de la comunicación. Para comprender su profundidad, es esencial examinarla desde los planteamientos teóricos de dos figuras seminales: Umberto Eco y Ferdinand de Saussure. Si bien toda comunicación es, en cierto sentido, cultura, y nuestra cultura es inherentemente comunicativa, es crucial matizar que no todo en la cultura se reduce exclusivamente a la comunicación.

Umberto Eco: La Cultura como Ámbito de Significación y Comunicación

Se propone la definición de cultura dada por Umberto Eco, quien la concibe como “el ámbito donde