Quen formaba a Xeración dos 50?

Estaba formada por poetas nacidos entre 1930 e 1940, que non coñeceron a Guerra Civil. Tiñan como referentes a editorial Galaxia e Celso Emilio Ferreiro.

Que é a Escola da Tebra?

É unha adaptación do surrealismo ao espazo cultural da lingua galega. Entre os seus autores figuran Manuel María, Ricardo Lorenzo e Xosé Luís Méndez Ferrín.

Que obra renovou a poesía galega contemporánea segundo o texto?

A obra Con pólvora e magnolias de Xosé Luís Méndez Ferrín, que contribuíu a renovar o ambiente poético galego, un tanto enrarecido polo exceso de socialrealismo testemuñal.

A Xeración dos 50 na poesía galega: contexto histórico, direccións e Xosé Luís Méndez Ferrín

Resumen

O texto sitúa a Xeración dos 50 ou das Festas Minervais no contexto histórico que vai do franquismo á autonomía galega. Describe as súas características, as súas principais direccións poéticas e as iniciativas colectivas do grupo. Ademais, analiza a obra e o estilo de Xosé Luís Méndez Ferrín.

Puntos clave

A Xeración dos 50 está formada por poetas nacidos entre 1930 e 1940, que non coñeceron a Guerra Civil.
Os seus referentes foron a editorial Galaxia e Celso Emilio Ferreiro, e achegáronse ao existencialismo.
Renovaron e modernizaron a poesía galega, e nos anos sesenta moitos evolucionaron cara a posicións críticas de base marxista.
As direccións poéticas principais foron a Escola da Tebra, o neotrobadorismo, o realismo coloquial, a poesía social e o lirismo.
Xosé Luís Méndez Ferrín fundou o grupo Brais Pinto e publicou Voce na néboa.
A obra Con pólvora e magnolias combina a proclama política coa introspección intimista e destaca polo versolibrismo.

Ponte a prueba

Contexto Histórico: Do Franquismo á Autonomía Galega

Rematada a Guerra Civil, comeza en España un período caracterizado pola ausencia de liberdade e pola anulación dos dereitos elementais dos cidadáns.

A xunta militar que derrotou a II República instaura unha ditadura militar encarnada no xeneral Franco, que se prolongará ata a súa morte.

Á morte de Franco iníciase unha nova etapa: a Transición, que se caracteriza pola adaptación do réxime a un novo marco político mediante a elaboración e aprobación por referendo da Constitución. Como resultado nace unha nova concepción da administración territorial do Estado: a chamada España das autonomías.

En Galicia constitúense unha Asemblea de Parlamentarios e unha Xunta preautonómicas. En decembro de 1980 apróbase en referendo o Estatuto de Autonomía actualmente vixente.

A Xeración dos 50 ou das Festas Minervais

Intégrana poetas nacidos entre 1930 e 1940, que non coñeceron a Guerra Civil. Os seus membros teñen como referentes a editorial Galaxia e Celso Emilio Ferreiro, como autor prestixioso.

Achéganse ao existencialismo. Renovan e modernizan a poesía galega. Crean mundos peculiares, solucións poéticas válidas e orixinais en tramas simbólicas que remiten ao tempo, á paisaxe, a Galicia e á súa realidade.

Nos anos sesenta, moitos destes escritores inician un proceso de radicalización cara a posicións moi críticas partindo de análises marxistas da realidade.

Feitos Colectivos e Iniciativas

Restauración das Festas Minervais Compostelás
Colaboración no diario La Noche
Creación da colección literaria Illa Nova
Fundación da editorial e do grupo Brais Pinto
Aparición do nacionalismo revolucionario

Direccións Poéticas da Xeración dos 50

Escola da Tebra

Constitúe unha adaptación do surrealismo ao espazo cultural da lingua galega. Manuel María, Ricardo Lorenzo, Xosé Luís Méndez Ferrín.

Neotrobadorismo

Uxío Novoneyra e Manuel María.

Realismo Coloquial

Uso literario e estético de variedades lingüísticas e dos recursos expresivos da fala coloquial. Manuel María e Bernardino Graña.

Poesía Social

Propicia a composición de poemas escuros, intimistas. Grupo Brais Pinto.

Lirismo

Foxe da retórica tremendista. Uxío Novoneyra.

Xosé Luís Méndez Ferrín: Obra e Estilo

Este poeta foi fundador do grupo Brais Pinto, onde publica o seu primeiro poemario, Voce na néboa.

Entre as súas seguintes obras destacan Antoloxía Popular e Sirventés pola destrución de Occitania.

Iníciase na poesía seguindo a corrente estética da Escola da Tebra.

Coa obra Con pólvora e magnolias contribúe a renovar o ambiente da poesía galega contemporánea, un tanto enrarecido polo exceso de socialrealismo testemuñal. Esta obra dá paso a unha nova etapa na historia da literatura galega.

O libro combina dúas vetas: a da proclama política (a pólvora) e a da introspección persoal e intimista (as magnolias).

Os temas son a nostalxia, o paso do tempo e a morte; e prodúcese a combinación de fórmulas estéticas vangardistas cunha ideoloxía revolucionaria nunha atrevida liña formalista, experimental e culturalista.

Formalmente, destaca polo versolibrismo, as longas series estróficas e a alternancia de prosaísmo narrativo e expresión máis refinada. Todo o corpus ferriniano mostra unha forte cohesión, propiciada pola súa inserción na liña cultista e nacionalista, e un inconfundible estilo cargado de simbolismos.