Poesía galega: Antón Tovar, Promoción de Enlace e Xeración dos 50

Resumen

O texto repasa a poesía galega do século XX, con autores como Aquilino Iglesia Alvariño, Xosé María Díaz Castro, Luís Pimenel, Antonio Tovar, Manuel Cuña Novás e Luz Pozo Garza. Tamén describe a Promoción de Enlace e a Xeración dos 50, co seu desarraigamento, a “Escola de Tebra” e a renovación temática e formal. O alumnado aprenderá as temáticas e características principais de cada grupo.

Puntos clave

A Promoción de Enlace agrupa escritores dos anos vinte que serviron de nexo entre os poetas anteriores e os novos.
Antonio Tovar combinou a intención social coa poesía de corte intimista (Arredores, Non).
A Xeración dos 50 non viviu directamente a Guerra Civil, realizou estudos universitarios e comprometeuse coas liberdades e a situación de Galicia.
A tendencia dos primeiros libros da Xeración dos 50 chámase “Escola de Tebra”, pola súa visión atormentada da vida.
Na década dos 60, os autores da Xeración dos 50 denuncian a falta de liberdades, influídos por Longa noite de pedra de Celso Emilio.
Uxío Novoneyra cultivou poesía paisaxística (Os eidos), amorosa (Muller pra lonxe) e social (Poemas caligráficos).

Ponte a prueba

(36)Aquilino Iglesia Alvariño escribiu unha poesía na que a paisaxe está humanizada e chea de resonancias clásicas, con temáticas como a soidade, o paso do tempo e a morte.(Cómaros Verdes,De día a día). Xosé María Díaz Castro publicou Nimbos. A súa obra ten como temas recorrentes o amor, a morte, a vida, a nostalxia da infancia perdida e o forte arraigamento coa terra, así como a relixiosidade. Luís Pimenel. (Triscos,Sombra do aire na herba), a súa poesía céntrase nas pequenas cousas do mundo cotián e caracterízase por unha visión pesimista da vida que contrasta coa descrición de ambientes finos.

Poetas da Promoción de Enlace. Denomínase a un grupo de escritores dos anos vinte que serviron de nexo entre os poetas anteriores e os novos. Antonio Tovar conxugou a intención social xunto cos poemas de corte intimista (Arredores,Non). Manuel Cuña Novás supuxo a aparición dunha nova poesía que adoptou a nosa poesía á corrente filosófica de existencialismo (Fabulario novo). Luz Pozo Garza escribe unha poesía que dialoga co pensamento clásico e mais coa tradición poética galega previa, con altas doses de intimismo, existencialismo e culturalismo (Concerto de outono, Códice calixtino).

Xeración dos 50. Comparten unhas características xeracionais comúns: non viviron directamente a Guerra Civil, realizaron estudos universitarios e comprometéronse coas liberdades e coa situación de Galicia, protagonizaron unha fonda renovación temática e formal. Nos primeiros libros destes autores apréciase unha poesía de desarraigamento e angustia, presidida polo conflito da persoa consigo mesma e coa vida. Esta tendencia denominouse “Escola de Tebra”, pola visión atormentada da vida que ofrecía. Na década dos 60 denuncian a falta de liberdades influídos por Longa noite de pedra de Celso Emilio. Uxío Novoneyra escribiu poemas paisaxísticos (Os eidos), amorosos (Muller pra lonxe) e social (Poemas caligráficos) son case sempre composicións breves de grande intensidade; uso de fonosimbolismo e a preocupación pola disposición espacial e a tipográfica dos versos. Antón Avilés de Taramancos, poesía vitalista, chea de imaxes que remiten á unión do poeta coa natureza, nos que é salientable o alento épico, ás veces con resonancias mitolóxicas, xunto con outros poemas de amor ou de reflexión sobre a vida e o paso do tempo (Cantos caucanos).

Preguntas frecuentes

Que é a Promoción de Enlace?

É un grupo de escritores dos anos vinte que serviron de nexo entre os poetas anteriores e os novos.

Por que se chama “Escola de Tebra” a unha tendencia da Xeración dos 50?

Denominouse así pola visión atormentada da vida que ofrecían os primeiros libros destes autores, de desarraigamento e angustia.

Que temas tratan os poemas de Antón Avilés de Taramancos?

A súa poesía é vitalista, con imaxes que remiten á unión do poeta coa natureza, alento épico e poemas de amor ou de reflexión sobre a vida e o paso do tempo.