Isabel II.aren Erregealdia (1844-1868): 3 Etapa Nagusiak

Historia23 ene 20264,08 KB

Isabel II.aren Erregealdia (1844-1868)

Isabel II.aren adin nagusitasuneko erregealdia (1844-1868) hiru etapa nagusitan banatu zen.

Erreginak 13 urte zituen, eta prestakuntza gutxi. Bi gobernuburu nagusi izan ziren:

Ramón Narváez (1844-1851): Moderatua. Progresistek boterea kendu nahi izan zioten, baina ez zuten lortu.
Bravo Murillo (1852): Moderatua. Konstituzio atzerakoi bat aldarrikatu zuen, baina ez zen onartu. Erreginari eskumen handiak eman nahi zizkion, eta horrek herritarrak haserretu zituen. Dimisioa eman zuen.

Ondorengo gobernuek ez zuten egonkortasunik izan.

1844: Prentsa zentsura ezarri zen. Guardia Zibila sortu zen. Foruak 1841 aurreko egoerara itzuli ziren.
1845: Udal lege zentralista eta Konstituzio moderatua onartu ziren.
- Betearazlea: Erreginak.
- Legegilea: Erreginak eta Gorteek.
- Estatua konfesionala zen.
Alejandro Mon: Zergen arrazionalizazioa.
Pidalen erreforma: Hezkuntzaren zentralizazioa.
1846: Hauteskunde legea (%0.8ko sufragio zentsitarioa).
1848: Kode Penal berria.
1851: Konkordatua (Elizak eta Estatuak akordioa sinatu zuten). Desamortizazioak onartu ziren, eta Estatuak Eliza babestu zuen.
1852: Probintzia banaketa eta burokrazia modernizatu ziren.

Vicalvarada matxinada (1854): O’Donnell jenerala izan zen arduraduna. Gobernuaren ustelkeria salatu eta askatasun gehiago eskatu zituen.
Manzanaresko Manifestua: Cánovasek idatzi eta O’Donnellek sinatu zuen. Erreginaren inguruko klero taldearen aurka zegoen.
Ondorioa: Erreforma gogorrak eskatu ziren, eta Espartero progresista gobernuan jartzea lortu zen. 1837ko Konstituzioa ezartzea proposatu zen.

1855: Trenbideen Legea onartu zen, kanpoko kapitala erakartzeko. Europako zabalera baino zabalera handiagoa ezarri zen, inbasioak ekiditeko (ondorio ekonomiko txarrak ekarri zituen).
Madozen Desamortizazioa: Desamortizazio zibila eta erlijiosoa egin zen, diru galera handiak ekarriz.
1856: Banketxeen Legea onartu zen.
Konstituzio Non Nata: Konstituzio progresista bat idatzi zen, baina ez zen indarrean jarri.

Etapa amaieran gatazkak gora egin zuen. Erreginaren aginduz, O’Donnellek gobernu moderatua osatu zuen.

1856-1857: Narváez eta O’Donnell moderatuak txandakatu ziren. 1845eko Konstituzioa berrezarri zen.
1858-1863: Batasun Liberala (O’Donnell): Progresista moderatuak eta moderatu aurrerakoiak elkartu ziren. Ekonomian aurrerapena izan zen.
Arazoak: 1860ko matxinada karlista eta erregimenaren aurkako protestak.
1863-1868: Moderatuak boterean, hauteskundeetan iruzur eginez. Politika ezegonkorra zen. Europako krisi ekonomikoak langabezia, altxamenduak, errepresioa eta protestak eragin zituen.

1866: Ostendeko Ituna: Moderatuen oposizioa elkartu zen Isabelen erregimena kentzeko asmoz.
1868: Iraultza Loriatsua: Altxamendu militarrak hiritarren laguntza izan zuen erregimenaren aurka.
Faktoreak: Sistema politikoaren krisia, Isabel II.a ez zen gustukoa, eta krisi ekonomikoa.
Eskaerak: Gizonezkoen sufragio unibertsala, eskubide eta askatasunak, eta erregina kentzea.
Lorpenak: Erreginak alde egin zuen, eta behin-behineko gobernua ezarri zen.