Historia da Emigración Galega: Fases, Destinos e Perfís

As Fases Históricas da Emigración Galega

A historia da emigración galega divídese en varias fases ben definidas, marcadas polos destinos, os perfís dos emigrantes e os contextos socioeconómicos globais.

1860-1936: A Gran Emigración Transoceánica

• O destino principal desta fase foi Cuba, Arxentina e Brasil.
• Calcúlase que nesta fase máis de medio millón de persoas abandonou Galicia.
• Esta emigración era maioritariamente masculina.
• A franxa de idade máis corrente entre os que emigraron era dos 15 aos 25 anos.

Tras a Guerra Civil: O Exilio Político

Tras a Guerra Civil Española, a emigración estivo protagonizada polos que marcharon por razóns políticas, os exiliados.

• Os destinos principais foron Europa (principalmente Francia e Rusia) e América Latina.

Anos 50: Retorno e Novos Destinos Americanos

A partir dos anos 50 retómase a emigración cara á Arxentina e xorde un novo destino importante: Venezuela.

• En canto á estrutura por sexo e idade dos emigrantes, aumenta lixeiramente a idade media e a proporción de mulleres.
• Este aumento no número de mulleres puido deberse ao reagrupamento familiar.

Década dos 60: A Emigración Masiva a Europa

Na década dos sesenta, a emigración diríxese cara a Europa debido á necesidade de man de obra nos países industrializados.

Destinos e Perfil do Emigrante Europeo (1961-1980)

• Destinos principais: Suíza, Alemaña Federal, Francia, os Países Baixos, Gran Bretaña, Austria e Bélxica.
• En conxunto, estes estados recibiron 288.000 galegos entre 1961 e 1980.
• O perfil dos emigrantes era de persoas con escasa formación educativa e profesional.
• Un 80% dos emigrantes eran homes.
• Os grupos de idade máis frecuentes ían dos 15 aos 34 anos nos homes, e dos 15 aos 24 anos nas mulleres.

Migracións Interiores

Tamén se produciron migracións interiores, aínda que menos numerosas que as exteriores. Eran de carácter familiar, máis que individual. Os destinos foron:

• Cataluña
• Euskadi
• Madrid

A Partir de 1973: Crise e Redución da Emigración

A partir de 1973, a crise do petróleo reduciu considerablemente o número de emigrantes galegos. Aínda que en 1977 volveron experimentar un incremento, finalmente, en 1982, caeron as cifras de emigración.

Esta caída das cifras debeuse á crise económica mundial e á mellora do estado do benestar español.

1990-2015: Retorno e a Nova Emigración Cualificada

Na década dos 90 retornan algúns emigrantes galegos procedentes de Europa e dos países latinoamericanos. Non obstante, a crise económica de 2008 empezou a producir un novo incremento da emigración.

O Fenómeno da Fuga de Cerebros

O perfil desta nova emigración é distinto:

• Un 70% son homes e un 30% mulleres.
• O grupo de idade maioritario é o de menores de 29 anos.
• Trátase dunha emigración cun nivel de formación elevado: o 12% ten estudos superiores e preto dun 60% conta cunha formación profesional especializada.
• Entre as persoas con estudos superiores que marchan, máis da metade son mulleres.

Este fenómeno coñécese como fuga de cerebros.

Destinos Recentes

Esta emigración é tanto exterior como interior:

• Interior: Diríxese, sobre todo, a Madrid, Cataluña e Canarias.
• Exterior: A distintos países de Europa.