Botere-nahia, Etengabeko Itzulera eta Supergizakia

Botere-nahia

Botere-nahia: eboluzioaren 3. fasean. Gizakia haurrekin parekatzen da, balio berriak sortu ahal dituelako (haur sortzailea). Balio berriak sortzea eragozten duena jainkoa da, bere agindu eta debekuekin; baina jainkoa hiltzen denean, askatasunez jokatuko dugu eta nahiak eta gogoak izango ditugu gure balio berriak egiteko.

Honela jardutean, gizakien arteko desberdintasuna ikusten da. Jainkoarentzat denok berdinak gara; beraz, bizitza zenbat eta indartsuagoa izan, orduan eta desberdintasun handiagoa dago gizabanakoen artean.

Jakin-mina botere-nahiaren mende dago: jakintzaren bidez errealitatea menderatu nahi dugu; beraz, jakintza ez da egia absolutua lortzeko, kontrola lortzeko baizik. Egia absoluturik ez dago (bizitzan gauzak arrapaladan gertatzen dira; beraz, errealitatea ezin dugu menderatu eta kontzeptuak tentagarriak egiten dira). Beraz, kontzeptuak guretzat komenigarriak diren asmakizunak dira eta ez dira errealitate objektiboaren irudiak.

Etengabeko itzulera

Etengabeko itzulera: Denbora ziklikoa da eta etengabe errepikatzen da; honela, pertsona bakoitzak bizitza bera biziko du. Orainaldia garrantzitsuena da eta bertan iragana eta etorkizuna gurutzatzen dira (lehen gertatutakoa berriro gertatu ahal da). Orainaldia beti biziko dugu.

Botere-nahiak bultzatuta, gizakia supergizakia bihurtuko dela proposatzen da, eta balio berriak sortuko ditu, kristau balioak baztertuz. Baina etengabeko itzuleraren ondorioz, bizitza eta haren zikloari uko egiten dioten gizakiak (kristau balioak onartzen dituztenak) itzuli ahal izango dira, eta dena alferrikakoa dirudien sentsazioa sortu daiteke.

Nietzschek dio mundu bakarra dagoela, eta onartu eta hobetzen saiatu behar dugula; poza eta kemenez (originaleko ideia mantenduz), beraz supergizakia bizitzarekiko maitasun eta etengabeko konpromisoaren adierazlea da.

Supergizakia

Supergizakia: Jainkoa hil ondoren supergizakia dator. Gizakiak ez gara beti berdin izan; eboluzionatu dugu eta eboluzionatzen jarraituko dugu; horrela supergizakia sortuko da.

Gizakiak etorkizunari begiratu behar dio eta iraganarekin lotzen dituen loturengandik askatu, etorkizunaren jabe izateko. Beraz, supergizakia gizakiak aurrekoa gainditzeko nahiaren adierazlea da.

Jainkoaren heriotzak hutsune bat uzten du, eta gizakia horretaz konturatzen denean, gertatutakoa ezin sinetsirik hasten denean, gizakia zorrotza edo nahasmenduan dagoela ematen du. Supergizakiak egoera honetaz jabetuz, giza indar sortzaileak askatuko ditu eta irudimenezko munduan zituen ametsak mundu errealera ekarriko ditu.

Jainkoa hil ostean, gizakiak eraldaketa prozesu bat jasoko du. Hasieran, kristautasunaren balioen menpe egongo da (karga bat da, bizkarrean daraman pisuagatik, eta beti aginduak betetzen dituelako). Gero, gizakiak jainkoaren heriotzaz jabetzen denean, kristau baloreen ordez bere nahiak jarri ahal ditu — (lehoia bezala sinbolikoki adieraz daiteke) — baina hasieran ez du indarrik izango balio berriak sortzeko eta haur bihurtuko da; hori da, haurra izateak balio berriak sortzeko askatasuna dakarrena.

Era honetan supergizakia sortuko da; Jainkoaren heriotzaren ondorio bat da supergizakiaren etorreraren alboan beste fenomeno bat agertzen da: nihilismoa.

Ondorioak (laburpena)

• Botere-nahia eta jakin-mina elkarrekin lotuta daude.
• Etengabeko itzulera denboraren ikuspegi ziklikoa azpimarratzen du.
• Jainkoaren heriotzak aukera eta hutsune bat sortzen du supergizakia eta nihilismoaren arteko tentsioa eraginez.