UE: obxectivos, institucións e actividade económica

Obxectivos da Unión Europea

Os principais obxectivos da UE son o impulso económico e social, a afirmación das identidades europeas no ámbito internacional e a implantación dunha cidadanía europea.

Institucións principais

O Consello da UE toma as decisións máis importantes. O Parlamento Europeo exerce a función lexislativa.

Organizacións non gobernamentais e outros actores

As ONG créanse con fins humanitarios e sociais. A Cruz Vermella ten fins humanitarios e Manos Unidas loita contra a pobreza. As ONG adoptan un papel protagonista en situacións de emerxencia e de necesidade porque proporcionan servizos nas rexións do mundo.

Por outra parte, proliferaron múltiples organizacións ilegais que, aínda que consideradas tales polo tipo de actividade que exercen, poñen en dificultades os Estados e as súas funcións: grupos mafiosos, traficantes de persoas ou de armas, terrorismo internacional, etc.

Actividade económica

Denominamos actividade económica o conxunto de accións desenvolvidas polos seres humanos para cubrir as diversas necesidades das persoas e das sociedades, xa sexa producindo bens ou prestando servizos.

Recursos e bens de consumo

A relación que existe entre recursos naturais e bens de consumo é que, sen os recursos naturais, non se poden producir bens de consumo.

Axentes económicos

Os axentes económicos son os que producen, intercambian e consumen os diversos bens e servizos. Os principais son:

• As empresas
• O sector público
• As persoas

Factores de produción

Os factores que interveñen na produción de bens son os recursos naturais, o traballo, o capital, a tecnoloxía e o coñecemento.

A maior preparación aumenta, así, as expectativas profesionais e de produtividade.

Sectores económicos

Sector primario

Abarca as actividades destinadas a obter alimentos e materias primas do medio natural: a agricultura, a gandería, a pesca e a explotación forestal.

Sector secundario

Inclúe o conxunto de actividades económicas que transforman as materias primas extraídas da natureza en produtos elaborados. As máis salientables son a industria, a construción, a minería e a explotación das fontes de enerxía (auga, petróleo, gas).

Sector terciario

Non producen un ben material, senón que prestan un servizo á poboación ou a outras empresas. Algunhas das máis numerosas son o comercio, o transporte, a sanidade, a educación e o turismo.

O mercado

O mercado é o sistema que parte da base de que, co libre xogo da oferta e da demanda, se conseguen os prezos xustos que permiten ás persoas satisfacer as súas necesidades. A confrontación de intereses entre vendedores e compradores permite fixar un prezo satisfactorio das mercadorías e dos servizos para ambos.

O mercado é o lugar onde se mercan e se venden os bens ou servizos. Os prezos adoitan subir cando hai moitos compradores que queren o mesmo produto. Os prezos dun produto baixan cando a súa demanda é escasa.

Neste sistema, as persoas producen aquilo que precisan para cubrir as súas necesidades.

Comercio exterior

A maior parte dos intercambios de bens industriais realízanse entre os Estados membros. Non obstante, a UE tamén exporta, principalmente aos EUA, Suíza e Rusia: maquinaria, produtos químicos e farmacéuticos, vehículos e avións. E importa, desde China, EUA e Rusia, maquinaria, produtos enerxéticos e vehículos.

Crise económica e adaptación industrial

A crise económica de 2007 afectou especialmente ao sector secundario. Algunhas industrias, como a da automoción, adaptáronse deixando de producir de forma masiva para facelo segundo a demanda. O subsector máis castigado foi a construción, que reduciu a súa actividade a mínimos históricos, así como o seu índice de ocupación.

Retos actuais da UE

A UE presenta un crecemento económico débil, unha inflación moi baixa, unha taxa de paro considerable nalgúns países e un endebedamento público demasiado elevado en economías tan importantes como a italiana, a francesa e a española.

• Combater o paro e conseguir un nivel de emprego do 75%.
• Fomentar a formación e diminuír o abandono escolar.
• Reducir a pobreza e a exclusión social.