A Prosa Galega da Posguerra: Autores Clave e Tendencias

A Prosa Galega da Posguerra: Recuperación e Desenvolvemento

O Contexto Histórico e a Recuperación Literaria

As circunstancias históricas derivadas da guerra provocaron silencio na nosa literatura. A recuperación será un proceso iniciado polos seguintes feitos:

• A aparición da colección de poesía *Benito Soto* e a creación de dúas pequenas editoriais: Monterrey e Bibliófilos Gallegos.
• A fundación da editorial Galaxia.

O Ensaio na Posguerra

A produción ensaística verase detida ata os anos 50. Será con Galaxia e cos cadernos *Grial* como se recuperará. Entre os ensaístas podemos salientar a Ramón Piñeiro e Celestino Fernández de la Vega.

A Narrativa Galega: Liñas e Tendencias

A narrativa non presenta unha clara sucesión de grupos con características e tendencias comúns. Podemos falar dunha serie de liñas narrativas:

1. Continuación da Tradición do Grupo Nós

• Otero Pedrayo publica *Entre a vendima e a castañeira* e *O señorito da Reboraina*.
• Ricardo Carballo Calero, autor de *A xente da Barreira*, considerada a primeira novela en galego da posguerra.

2. Narradores Senlleiros e o Realismo

Unha serie de narradores senlleiros que presentan en común un realismo abordado desde enfoques diferentes:

• Ánxel Fole, que cultiva o realismo popular.
• Álvaro Cunqueiro, que crea o realismo máxico.
• Eduardo Blanco Amor, orientado cara ao realismo social.
• Xosé Neira Vilas, que cultiva o realismo social.

3. A Nova Narrativa (NN)

A NN rompe coa literatura anterior e busca innovacións técnicas e temáticas.

Ánxel Fole: O Realismo Popular

Ánxel Fole irrompe no panorama narrativo da posguerra co seu primeiro libro, *Á lus do candil*, co que inicia o realismo popular. Neste libro fai unha orixinal aproximación ás terras do Courel. A técnica narrativa que emprega consiste no chamado «encadramento de historias».

Outros títulos son *Terra Brava* e *Contos na néboa*. Os contos presentan as seguintes características:

• A Galicia rural é a protagonista.
• Toma como base a tradición da narrativa popular oral.
• Constante mestura de humor e medo.
• Recrea a fala das terras luguesas.

Álvaro Cunqueiro: O Realismo Máxico

Álvaro Cunqueiro é autor dunha importante obra teatral, narrativa e poética. Con *Merlín e familia* inaugura o realismo máxico, co cal elimina a barreira entre o real e o imaxinario, e tamén mestura o mundo popular con elementos culturalistas e míticos. A súa obra narrativa conta con dúas novelas máis:

• *As crónicas do Sochantre*.
• *Se o vello Sinbad volvese ás illas*, onde recrea un mito da literatura oriental.

O Mundo Mítico de Cunqueiro

O mundo mítico caracterízase por:

• Mestura e síntese de realismo e fantasía.
• Incorporación á nosa literatura de mitos doutras tradicións.
• A paisaxe en función simbólica positiva.
• Combina lingua culta e popular.

Salientan tamén a súa triloxía de relatos curtos: *Escola de menciñeiros*, *Xente de aquí e acolá* e *Os outros feirantes*.

Eduardo Blanco Amor: O Realismo Social e a Narrativa Moderna

Eduardo Blanco Amor iniciou o realismo social na nosa literatura coa publicación de *A esmorga*. Polo seu carácter innovador é considerada o inicio da narrativa moderna galega, debido a que:

• Na temática introduce o tema da degradación humana nun contexto urbano e marxinal.
• Na forma introduce unha orixinal técnica narrativa.
• Na lingua salienta a recreación do rexistro «coloquial».

Ambientadas tamén en Auria están *Os biosbardos* e *Xente ao lonxe*.

Xosé Neira Vilas: O Mundo Rural e a Emigración

A obra narrativa de Xosé Neira Vilas caracterízase pola presenza de dous mundos: o mundo rural da posguerra e a emigración.

A súa primeira obra é *Memorias dun neno labrego*. Esta obra compleméntase con *Cartas a Lelo* e *Aqueles anos do Moncho*. Entre moitos títulos podemos sinalar *Historias de emigrantes* e *O cabaliño de buxo*.