Poesía Galega 1936-1976: Xeración do 36, Promoción de Enlace e Festas Minervais

A Poesía Galega entre 1936 e 1976: Xeracións e Resistencia Cultural

Entre 1936 e 1976, os avances culturais víronse freados pola sublevación militar e a derrota da República. Co triunfo do franquismo, a nosa literatura enfrontouse a longos anos de dificultades, co único desafogo significativo da creación da editorial Galaxia en 1950. Os contrarios á ditadura ben sufriron represión, ben seguiron o camiño do exilio ou da desvinculación da política.

Na lírica da época salienta o ano 1947, marcado pola publicación de Cómaros verdes e a conseguinte recuperación das letras galegas na posguerra. Neste período, identificamos tres correntes principais:

• A Xeración do 36
• A Promoción de Enlace
• A Xeración das Festas Minervais

A Xeración do 36

Os integrantes desta xeración naceron maioritariamente entre 1910 e 1920. Entre eles destacan:

• Aquilino Iglesia Alvariño
• Celso Emilio Ferreiro
• Xosé María Álvarez Blázquez
• Xosé María Díaz Castro

Aquilino Iglesia Alvariño

Da súa obra salienta Cómaros verdes, con exemplos neotrobadoristas e unha visión humanizada da natureza.

Celso Emilio Ferreiro

A poesía de Celso Emilio Ferreiro vén determinada por tres rexistros principais: o cívico, o intimista e o satírico. Entre as súas obras máis destacadas atópase Longa noite de pedra.

Xosé María Álvarez Blázquez

As Letras Galegas foron adicadas a Xosé María Álvarez Blázquez, cultivador de popularismo, hilozoísmo e neotrobadorismo. Destacou por facer pasar o Cancioneiro de Monfero por auténtico.

Xosé María Díaz Castro

Nimbos é o seu único libro publicado. Nel ofrece unha reflexión sobre a natureza humana e un paisaxismo ruralista, abordando temas desde o asceticismo.

A Promoción de Enlace

Esta promoción combina compromiso social e angustia existencial. Os seus integrantes naceron entre 1920 e 1930. Entre os seus autores máis relevantes atopamos:

• Antón Tovar: Escritor de obras como Non.
• Luz Pozo Garza: Membro da RAG, cultivou tanto poesía intimista (como As arpas de Iwerddon) como social.

A Xeración das Festas Minervais

Nados entre 1930 e 1940, os seus autores déronse a coñecer a través de certames literarios celebrados en Santiago durante os anos 50: as Festas Minervais. Dentro desta xeración diferéncianse dúas correntes:

• Escola da Tebra: Focada no intimismo.
• Socialrealismo: Focada na denuncia social.

Destacan Manuel María, Bernardino Graña e Uxío Novoneyra.

Manuel María

Das súas máis de 50 obras salienta Muiñeiro de brétemas, unha das pezas inaugurais da Escola da Tebra.

Bernardino Graña

Cómpre mencionar a conciencia ecolóxica presente na súa obra Profecía do mar.

Uxío Novoneyra

Estivo moi marcado polo Courel, onde naceu e residiu por motivos de saúde. Por iso a súa poesía é maiormente paisaxística (Os eidos). O fonosimbolismo e as onomatopeas son elementos clave nos seus poemas.