Argazkigintzaren Oinarriak: Diafragma, Obturadorea eta ISO

Diafragma eta Eremu-sakonera

Dakigunez, diafragmaren irekierak sentsorera iristen den argi kantitatea mugatzen du. Diafragmaren irekiera f zenbakiaren bidez adierazten da. f-ren balio bakoitza objektiboaren foku-luzera diafragmaren irekieraren diametroarekin zatituz lortzen da. Beraz, irekiera eta diametroa alderantziz proportzionalak dira.

Horrela, f/2.8 oso irekia dela esan nahi du, eta f/16 oso itxia (ikus irudiak).

Eremu-sakonera (Depth of Field)

Eremu-sakonera irudia garbi ikusten den distantzia-tartea da. Elementu nagusia fokuratzean, elementu bera argi ikusten da, baina atzeko planoa ez. Eremu-sakonera handitzen bada, elementu guztiak (gertukoak zein urrunekoak) modu argiagoan azalduko zaizkigu.

Diafragmaren eragina eremu-sakoneran

Diafragmaren irekierak argi kantitatea mugatzeaz gain, eremu-sakonera ere baldintzatzen du. Zenbat eta argi gehiago sartu (hau da, zenbat eta irekiago egon), zailagoa da elementuak enfokatzea, eta ondorioz, eremu-sakonera txikiagoa dugu.

Adibidez: f/2.8 (Eremu-sakonera txikia) vs f/11 (Eremu-sakonera handia)

Foku-luzeraren eta distantziaren eragina

Objektiboa mantenduz (hau da, foku-luzera mantenduz), zenbat eta urrunago fokatu, orduan eta handiagoa izango da fokatuta azalduko zaigun eremua, hots, eremu-sakonera.

Adibidez: Atzean enfokatuta / Figura enfokatuta

Aldi berean, foku-luzera handitzean (zoom egitean) ere eremu-sakonera galtzen da.

Adibidez: Angelu-handia / Teleobjektiboa

Eremu-sakoneraren menpekotasuna

Beraz, eremu-sakonera ez da foku-distantziaren funtzioa soilik. Eremu-sakonera elementu hauen menpe dago:

• Diafragmaren irekiera: Argi gutxi dagoenean diafragma asko irekitzen da, eta zailagoa da fokatzea.
• Foku-distantzia: Angelu-handiak eremu-sakonera handiagoa ematen du.
• Enfokatutako elementuaren eta kameraren arteko distantzia: Urrunago fokuratzean handitzen da.

Aurrerago ikusiko dugun bezala, eremu-sakoneraren aukeraketak argazkiaren esanahian zerikusia izango du. Eremu-sakonera handia bada, argazkiko puntu guztietan enfokatutako elementuak egongo dira, eta denek garrantzia izango dute. Aldiz, txikia bada, elementu bakar batzuk egongo dira enfokatuta, eta ondorioz, arreta puntu batera eramango dugu.

Obturadorea: Esposizio-denbora eta Mugimendua

Obturadorea sentsoreak zenbat denboraz egongo den argia jasotzen kontrolatzen duen mekanismoa da. Denbora honi esposizio-denbora esaten zaio. Denbora hau aldagarria da. Tarte hauek zenbaki eskala batean ordenatuta daude.

Balioak zatiki moduan azaltzen dira: 1/8, 1/15, ..., 1/1000 (esposizio-denbora segundoetan). Zatiki bakoitzaren izendatzaileak obturadorearen abiadura adierazten du.

Mugimenduaren Kontrola

Esposizio-denborak sentsorera iristen den argi kantitatea kontrolatzeaz gain, mugimenduan dauden objektuen argazkiak egiteko ere erabiltzen da.

Mugimenduan dagoen objektuaren argazkia egin nahi badugu, eta unea izoztu nahi badugu, objektuaren abiaduraren araberako esposizio-denbora aukeratuko dugu. (Azpian dituzu adibide batzuk).

Batzuetan, aldiz, mugimenduaren sentsazioa transmititzeko, esposizio-denbora luzeak erabiliko ditugu, eta argazkia nahita mugituta aterako dugu.

Trepidazioa saihesteko

Kasu honetan arazo bat sor daiteke: esposizio-denbora luzea bada, kameraren mugimenduek argazkia mugituta ateratzea eragingo dute. Baina mugimendu hau (trepidazioa) ez da nahi den efektua. Trepidazioa saihesteko, horrelako argazkietan tripodea erabili behar da.

Sentsorea: Sentikortasuna (ISO)

Sentsorearen sentikortasuna aldagarria da; hau da, argiarekiko erantzuna argi mota ezberdinen aurrean alda dezakegu. Sentikortasuna handitu ahala, argi gutxiago beharko dugu argazki bat ateratzeko.

Sentikortasuna ISO eskalan neurtzen da, eta bere balioak 100etik 3200era arte (edo gehiago) joan ohi dira.

Sentikortasuna handitzean, zarata handitzen da. Pikor bat sortzen da, argazkiari kalitatea kentzen diona.