Historia e Impacto das Irmandades da Fala, o Grupo Nós e os Autores Clave da Literatura Galega

As Irmandades da Fala e o Rexurdimento Cultural

En Galicia, durante o século XX, era unha sociedade con moito atraso económico; o pobo inmigraba de forma activa a América. O movemento das Irmandades da Fala xurdiu no ano 1916, promovido por Antón Villar Ponte. O seu obxectivo principal era reivindicar a lingua e a cultura do país. En 1918 celebrouse en Lugo unha asemblea que marcou o nacemento do nacionalismo galego.

Obxectivos Principales

• Cooficialidade lingüística entre o galego e o castelán.
• Fomentar a cultura propia de Galicia.
• Ingreso das nacionalidades na Liga das Nacións e federalismo con Portugal.

Creacións e Accións

• Traballar polo emprego da lingua galega nos ámbitos públicos.
• Potenciar os periódicos e as editoriais.
• Promover o desenvolvemento do teatro.
• Crearon en 1923 o Seminario de Estudos Galegos.

Ramón Cabanillas e a Poesía

Ramón Cabanillas escribiu “No desterro”, “Vento mariiro”, “O mariscal”, “Da terra asoballada” e “A rosa de cen foias”. Cabanillas escribiu poesía cívica, intimista e costumista.

As frases poden ser subordinadas, coordinadas e independentes, divididas nos seguintes estilos literarios:

• Lírica: Pensamentos, ideas e sentimentos do interior do autor. Subxectiva.
• Narrativa: Historia que se desenvolve no interior do autor. O autor pode estar presente como personaxe. Obxectiva.

O Grupo Nós

O Grupo Nós está formado por Vicente Risco, Florentino López Cuevillas, Ramón Otero Pedrayo e Antón Losada Diéguez. Todos eles nacen en torno a 1885 e pertencen cronoloxicamente á xeración das Irmandades. A eles únese Castelao para a realización de proxectos artísticos, políticos e culturais. O nome do grupo procede dunha revista chamada Nós. Foi a publicación máis importante de Galiza da preguerra e ocupouse das diversas facetas que compoñen a cultura galega. Galicia comeza deste modo a ser obxecto de estudo e investigación. No plano literario, o seu principal logro foi a consolidación e modernización da prosa, tanto no ámbito da narrativa como no ensaio. No plano político, participaron das teses do nacionalismo e lideraron o Partido Galeguista.

Alfonso Daniel Rodríguez Castelao

Castelao: Debuxante, narrador, dramaturgo, ensaísta e político galeguista. Estuda bacharelato e medicina en Santiago, exerce medicina durante un tempo pero o deixa. Ingresa no Instituto Xeográfico e Estatístico. Participa no sindicato agrarista Acción Gallega e ingresa nas Irmandades da Fala. Fai política ata morrer. Relaciónase cos ourensáns Risco, Otero Pedrayo, Cuevillas e Losada. En 1920, faise cargo da revista Nós. En 1926, é membro da RAG. En 1931 e en 1936 volve a ser elixido deputado polo Partido Galeguista, e participa na defensa do Estatuto de Autonomía. Despois da Guerra Civil exíliase en Nova York e logo en Bos Aires, onde falece en 1950.

Obra Destacada

• Teatro: Os vellos non deben de namorarse.
• Ensaio: Sempre en galiza (Obra máis importante de Castelao).

Rafael Dieste

Vida e Traxectoria

Natural de Rianxo, durante os anos 20 e 30 colabora en moitas revistas. Posteriormente sofre o exilio en México e Bos Aires.

Características da Obra

• Obra principal prose Sisto da xeración de 1922.
• Obra innovadora, afastada do realismo.
• Mestura a situación da realidade coa fantasía.

Obras Principais

Dos arquivos do trasno e A fiestra valdeira.

Álvaro Cunqueiro

Vida e Traxectoria

Naceu en Mondoñedo (1911), estuda en Compostela, traballa de profesor e xornalista, e dirixe El Faro de Vigo. Publica nos anos 30 obras como: Mar ao norte, Poemas si e non e E Ribeiro.

Evolución Literaria

A partir dos anos 50 volta a escribir en galego: Merlín e familia, As crónicas do sochantre, Se o vello Simbad volvese ás illas.

Estilo Narrativo

Mestura entre fantasía e realidade, teorías propias e recursos de tradición oral e popular. Os personaxes e o humor son características esenciais da súa obra.