Goldthorpe: Zerbitzu klasearen egitura eta eragina

Goldthorpe eta zerbitzu klaseen egitura

Salario eta lansari: autonomia eta kontrol soziala

Weber bezala, autore honek soldata (salario) eta lansari (sueldo) nozioak bereizten ditu. Bigarrena enpleguaren segurtasunari lotzen zaio eta enplegatzailearen eta enplegatuaren artean konfidantza harreman bat eskatzen du kontrol soziala hobetze aldera. Hori horrela da, zeren autoritatea delegatzen zaien enplegatuek, edo funtzio bereziak betetzeko izendatutako arduradunek, autonomia eta diskrezionalitate zilegi maila batetik gozatzen dute, erakundearen helburu eta baloreekin bat datozelako. Autonomia-maila hori konpromiso moralari lotuagoa dago eta ez kanpoko zigorren eta sarien eraginkortasunari. Goldthorpe-k azpimarratzen du beste ezaugarri kalitatiboak askoz garrantzitsuagoak direla.

Zerbitzu klasearen osagai okupazionalak

Goldthorpe-k aurkezten duen moduan, zerbitzu klaseak talde okupazional handiak batzen ditu: profesionalak (ezagutza espezializatua edo adituena horiei delegatzen zaie), batetik, eta administrari zein zuzendariak, bestetik. Goldthorpe-k ukatzen du zerbitzu klasea klase gidari ala kapitalista bat izan daitekeenik. Funtsean, eliteko pertsona batzuek kontrolatzen dute beraien boterea dela eta, ekonomikoa, politikoa, militarra ala beste mota batekoa izan dadila.

Klase interesak eta nortasun prozesuak

Zerbitzuen egitura ezaugarriak behin argituta, azaldu behar da zein diren klase horren interesak. Goldthorpe-k bereizketa bat egitea proposatzen du nortasun demografiko prozesuaren eta kultura-nortasun prozesuaren artean, esan nahi baita klase ekonomikoetatik klase sozialetara igarotzea. Zerbitzu klaseak garapen nabarmena ezagutu du erakundeen kopuruaren hazkundearekin eta horiek betetzen dituzten funtzioen biderkatzearekin. Klase horren hedakuntza hain garrantzitsua izan da non bere kideek, bereziki zuzendaritza eta administrazio-postuak betetzen dituztenek, ikasketa-maila apala dutela.

Klasearen soziopolitikako potentziala

Klase horren potentzial soziopolitikoari dagokionez, Goldthorpe-k dio funtsean klase kontserbadore bat dela, beretzako eta bere seme-alabentzako bere ongizate materiala mantentzen ahalegintzen baita. Langile klasearen berdintasun-ideien aurrean, meritokraziaren ideologia lehenesten du, eta lanaren zatiketaren aurrean ideologia teknokratikoari dei egiten dio, onartuz krisi egoeretan ezberdintasun sozialak sakondu daitezkeela. Horrez gain, langabeziak bereziki langile manualei eragiten die, profesionalek, zuzendariek eta administrariek duten babes mekanismoen ugaritzea gertatzen den bitartean.

Balorazio orokorrak eta ikuspegi weberiarra

Goldthorpe-k uste du, indar politikoek eginak izan arren, ez dela inondik inora benetako berdintasuna lortu. Balorazio horiei buruz, komeni da azpimarratzea nahiz eta bere hasierako ikuspegia weberiarra izan, inoiz ez duela problematika soziala begi bistatik galtzen. Pentsamendu originalaren adibide interesgarri bat da, lana empirikoarekin uztartuta dagoela kontuan izanik.