Eboluzionismoa, Hominizazioa eta Giza Garapena

Eboluzionismoa

Naturaren garapena etengabeko eboluzio baten ondorioa delako ideia antzinakoa da. Eboluzionismoa espezieen jatorria ulertzeko dugun azalpen hoberena da. Fixismoaren kontrakoa da: izaki bizidun guztiak espezie beretik sortu ziren eta transformatuz joan dira.

Hominizazioa

Primateetatik gizaki espeziea sortu zen eboluzio-prozesua da. Honako hauek dira faktore nagusiak:

• Jarrera zuzena: Postura erguida.
• Garunaren eta hizkeraren garapena.
• Eskuen espezializazioa.
• Dietaren aldaketa.
• Gizarte-harremanen garapena.

Humanizazioa eta Gizartea

Humanizazioa: Gizakia ingurune batera biologikoki eta kulturalki egokitzen den prozesu kulturala da.

Gizartea: Lurralde jakin batean dagoen eta bere burua auto-produzitzen duen gizabanakoen multzoa da. Soziologiak aztertzen du giza gizartea.

Hizkuntza eta Kultura

Hizkuntza: Gizakiok komunikazio-sistema konplexua bereganatu eta erabiltzeko dugun gaitasun unibertsala da.

Kultura: Fenomeno soziala da. Talde baten osagai komuna da, hezkuntza bidez irauten duena, identitate indibidual eta kolektiboa sortzeko.

Gizakiaren izaera

Gizakia: Animali arrazoiduna da, tximinoetatik datorrena eta lurreko izaki inteligentea. Pentsatzeko ahalmena dugu eta gauzak ongi edo gaizki egiteko gai gara.

Gorputza eta Arima: Gorputza unitate bat izatea eta bizitzea eragiten du arimak; horri esker gara askeak.

Baldintzatuta: Gizakiaren bereizgarrien artean eztabaidatuenetakoa da askatasunik ba ote dugun.

Ahula: Gizakiak finituak gara; historiaren menpe gaude, jaio, bizi eta hil behar dugu.

Gizartekoia eta Arrazionala: Gizakiak izaki gizartekoiak gara, besteen laguntza behar dugu, eta arrazionalak gara, ikaskuntzaren bidez arazoak konpontzeko gaitasuna dugulako.