Bernardo Atxagaren literatura fantastikoa eta Obabakoak liburua
Resumen
Testuak Bernardo Atxagaren lehen etapako literatura fantastikoa aztertzen du, 1972tik aurrera idatzitako lan nagusiekin. Obabakoak (1988) liburuaren egitura, eremu geografikoa eta teknika nagusiak azaltzen ditu. Ikasleak ulertuko du nola nahasten diren errealitatea eta fikzioa, eta zergatik behar duen irakurleak sinboloak interpretatu.
Puntos clave
- Atxagaren lehen lanak 1972an argitaratu ziren, "Borobila eta puntua" antzerkia eta "Oskar" saiakera barne.
- Obabakoak 1988an argitaratu zen eta bere liburu ospetsuena da.
- Liburuak bi zati ditu: sei ipuin solte eta "Azken hitzaren bila" izeneko zatia, hamaika ipuin eta istorio nagusi batekin.
- Literatura fantastikoaren ezaugarriak: errealitatea eta fikzioa nahastea, gertaera arraroak eta logika arrunta apurtzen duten elementuak.
- Eremu geografikoa Obaba (Euskal Herriko kutsua) eta Hamburgo uztartzen ditu, Bagdad eta Amazonia bezalako tokiak metaliteraturaren bidez azaltzen direlarik.
- Teknika nagusia "pastiche" edo adabaki teknika da, eta hizkuntza pertsonaiaren arabera aldatzen da.
Bernardo Atxagaren ibilbidearen hastapenak
Atal hau literatura fantastikoari lotuta dago eta 1972an hasi zen, Atxagak bere lehen lanak euskaraz argitaratu zituenean: "Borobila eta puntua" antzerkia eta "Oskar edo nola egin behar den publizitaterako prospektu berri bat" saiakera.
Geroago, 1977tik 1980ra Pott Bandan ibili zen, eta 1982 eta 1985 artean honako lan hauek idatzi zituen:
- Camilo Lizardi erretorearen etxean aurkitutako gutunaren azalpena
- Bi letter jaso nituen oso denbora gutxian
- Bi anai
Aldia amaitzeko, 1988an bere libururik ospetsuena atera zuen: Obabakoak.
Ziutateaz eta literatura fantastikoa
Ziutateaz literatura fantastikoaren barruan kokatzen da, batez ere errealitatea eta fikzioa nahasten direlako. Ez da guztiz errealista: gertatzen diren gauza batzuk arraroak edo ezohikoak dira, eta horrek giro berezi bat sortzen du.
Gainera, Bernardo Atxagaren lehenengo etapako lanen ezaugarriak ditu: mundu imajinarioak, egoera bitxiak eta logika arrunta apurtzen duten elementuak agertzen dira. Horrek abangoardiaren eragina ere erakusten du, istorioak ez direlako modu klasikoan kontatzen. Testuak ez du errealitatea modu zuzenean islatzen, baizik eta sinboloen eta irudien bidez; horregatik, irakurleak interpretatu egin behar du.
Obabakoak: egitura eta ezaugarriak
Obabakoak liburuaren ezaugarririk garrantzitsuena bere egitura berezia da. Liburuak bi zati nagusi ditu:
- Lehenengo zatia: Sei ipuin solte.
- Bigarren zatia: "Azken hitzaren bila" izenekoa, hamaika ipuin eta istorio nagusi bat tartekatzen dituena.
Eremu geografikoa eta teknika
Eremu geografikoari dagokionez, fantasiazko bi mundu nagusi uztartzen ditu: Obaba (Euskal Herriko kutsua duen herria) eta Hamburgo (alemaniar pertsonaiekin). Gainera, Bagdad edo Amazonia bezalako tokiak ere azaltzen dira metaliteraturaren bidez. Idazleak ahozko literaturaren eragin handia du.
Teknikaren aldetik, "pastiche" edo adabaki teknika da nagusi: kontakizunak zatika ematen dira eta kontalariak istorio paralelo baten bidez josten ditu. Azkenik, hizkuntzaren erabilera oso anitza da, pertsonaiaren arabera aldatzen baitu; adibidez, abade baten hizkera zaharkitua edo Asteasuko ahozko hizkera erabiliz.
Descargar
PDF Word HTMLPreguntas frecuentes
Zein da Obabakoak liburuaren egitura?
Liburuak bi zati nagusi ditu: lehenengo zatian sei ipuin solte daude, eta bigarren zatia "Azken hitzaren bila" da, hamaika ipuin eta istorio nagusi batekin.
Zein teknika nagusi erabiltzen du Atxagak Obabakoak liburuan?
"Pastiche" edo adabaki teknika da nagusi: kontakizunak zatika ematen dira eta kontalariak istorio paralelo baten bidez josten ditu.
Zergatik kokatzen da Obabakoak literatura fantastikoaren barruan?
Errealitatea eta fikzioa nahasten dituelako eta gertatzen diren gauza batzuk arraroak edo ezohikoak direlako, giro berezi bat sortuz.
Ponte a prueba
Tarjetas de repaso
Pulsa una tarjeta para ver la respuesta.
Test
Preguntas generadas con IA a partir del documento: comprueba las respuestas con el texto.