Erdialdeko euskararen fonetika, morfologia eta lexikoa
Fonetika
Bokalak
Diptongoak eta hiatoak
Diptongoak (laburpena) eta hiatoak:
au = a (nauzu, nazu, aurkitu, arkitu); aa = ea / ie / ia (alabea, alabie, alabia)
ai = a (zait, zat); ea = ia eta oa = ua (semia, besua)
au = ab, eu = eb, ia = iya eta ua = uba (iturrya, buruba)
gaua–gaba hauek: abek, euri–ebi, euli–elbi.
Bokal txandakatzeak
e → a adibidez (baserri, basarri), (ederra, edarra)
e → i batzuetan (eseri, isiri), (ageri, agiri)
Kontsonanteak
Txustukariak
Ez dira erdialde osoan ahoskatzen (gehienetan s eta z ez dira bereizten).
Hasperena
Ez dago beti hasperenik. Hitz batzuetan bakarrik aurkitzen da: ago (aho), legortu (lehortu), iges (ihes)...
Patalizazioa edo bustidura
Patalizazio automatikoa:
in = ñ eta il = ll (eremu osoan egiten da). Adibidez: