Pronombres latinos: declinación de iste, ille, is, ipse e idem con tablas de casos

Latín13,58 KB

Pronombres demostrativos y determinativos latinos

Iste, Ista, Istud – ese/a/o

Nom: iste/isti – ista/istae – istud/ista

Voc: iste/isti – ista/istae – istud/ista

Ac: istum/istos – istam/istas – istud/ista

Gen: istius/istorum – istius/istarum – istius/istorum

Dat: isti/istis – isti/istis – isti/istis

Abl: isto/istis – ista/istis – isto/istis


Ille, Illa, Illud – aquel/a/o

Nom: ille/illi – illa/illae – illud/illa

Voc: ille/illi – illa/illae – illud/illa

Ac: illum/illos – illam/illas – illud/illa

Gen: illius/illorum – illius/illarum – illius/illorum

Dat: illi/illis – illi/illis – illi/illis

Abl: illo/illis – illa/illis – illo/illis


Is, Ea, Id – este/a/o · Hic, Haec, Hoc

Nom: is/ei, ii, i – ea/eae – id/ea · hic/hi – haec/hae – hoc/haec

Voc: is/ei, ii, i – ea/eae – id/ea · hic/hi – haec/hae – hoc/haec

Ac: eum/eos – eam/eas – id/ea · hunc/hos – hanc/has – hoc/haec

Gen: eius/eorum – eius/earum – eius/eorum · huius/horum – huius/harum – huius/horum

Dat: ei/eis, iis – ei/eis, iis – ei/eis, iis · huic/his – huic/his – huic/his

Abl: eo/eis, iis – ea/eis, iis – eo/eis, iis · hoc/his – hac/his – hoc/his


Ipse, Ipsa, Ipsum – (él mismo)

Nom: ipse/ipsi – ipsa/ipsae – ipsum/ipsa

Voc: ipse/ipsi – ipsa/ipsae – ipsum/ipsa

Ac: ipsum/ipsos – ipsam/ipsas – ipsum/ipsa

Gen: ipsius/ipsorum – ipsius/ipsarum – ipsius/ipsorum

Dat: ipsi/ipsis – ipsi/ipsis – ipsi/ipsis

Abl: ipso/ipsis – ipsa/ipsis – ipso/ipsis


Idem, Eadem, Idem – (el mismo/a/o)

Nom: idem/eidem, iidem – eadem/eaedem – idem/eadem

Voc: idem/eidem, iidem – eadem/eaedem – idem/eadem

Ac: eundem/eosdem – eandem/easdem – idem/eadem

Gen: eiusdem/eorundem – eiusdem/earundem – eiusdem/eorundem

Dat: eidem/eisdem, iisdem – eidem/eisdem, iisdem – eidem/eisdem, iisdem

Abl: eodem/eisdem, iisdem – eadem/eisdem, iisdem – eodem/eisdem, iisdem


Tiempos compuestos del perfecto

Pretérito perfecto (he amado): i/isti/it/imus/istis/erunt

Pretérito pluscuamperfecto (había amado): eram/eras/erat/eramus/eratis/erant

Futuro perfecto (habré amado): ero/eris/erit/erimus/eritis/erint

SER: sum, es, esse, fui

Pretérito perfecto: fui/fuisti/fuit/fuimus/fuistis/fuerunt

Pluscuamperfecto: fueram/fueras/fuerat/fueramus/fueratis/fuerant

Futuro perfecto: fuero/fueris/fuerit/fuerimus/fueritis/fuerint


Imparisílabos, parisílabos, cuarta y quinta declinación

Imparisílabos · Parisílabos · Neutros mare/maris · 4.ª declinación us/us · u/us

Nom: homo/-es · caput/-a · hostis/-es · mare/-ia · currus/currus · gelu/-ua

Voc: homo/-es · caput/-a · hostis/-es · mare/-ia · currus/currus · gelu/-ua

Ac: -em/-es · caput/-a · -em/-es · mare/-ia · currum/currus · gelu/-ua

Gen: -is/-um · -is/-um · -is/-ium · -is/-ium · currus/curruum · -us/-uum

Dat: -i/-ibus · -i/-ibus · -i/-ibus · -i/-ibus · currui/-ibus · -ui/-ibus

Abl: -e/-ibus · -e/-ibus · -e/-ibus · -i/-ibus · curru/-ibus · -u/-ibus


Quinta declinación y pronombres personales

Quinta declinación: dies/diei

Nom: dies/dies

Voc: dies/dies

Ac: diem/dies

Gen: diei/dierum

Dat: diei/diebus

Abl: die/diebus

Pronombres personales

Nom: ego/nos · tu/vos · ille/ipse/is

Ac: me/nos · te/vos · se

Gen: mei/nostrum · tui/vestrum · sui

Dat: mihi/nobis · tibi/vobis · sibi

Abl: me/nobis · te/vobis · se


Mitología: el Juicio de Paris y la Eneida

Juicio de Paris: Tetis y Peleo. Érice. Juno (diosa del parto), Venus, Minerva → familia de Júpiter/Zeus. Reyes de Troya: Príamo y Hécuba; hijos: Paris, Eneas (con Creusa), Héctor, Casandra. Menelao y Helena de Esparta. Aquiles, Ulises. Caballo; derrota de los troyanos.

¡VIAJE DE ENEAS! Griegos ganan a troyanos. Eneas escapa de Troya → TRACIA, aparece el alma de Polidoro → isla de DELOS → DELFOS (oráculo, destino de Apolo). La pitonisa dice que su destino es construir una nueva Troya = SATURNIA o HESPERIA → DELOS (buscar troyanos) → CRETA (peste) → ISLAS ESTRÓFADAS (arpías, monstruos mitológicos) → TESALIA → BUTROTO (Andrómaca, esclava como Helena de Héctor) → SICILIA (recogen a compañeros de Ulises) → DRÉPANO (Sicilia; muere el padre de Eneas, Anquises; juegos olímpicos) → CARTAGO (reina Dido y Siqueo; Pigmalión, hermano de Dido, mata a Siqueo; Dido huye) → LIBIA. Eneas y Dido. Mercurio (mensajero). Dido se mata en la pira. Guerras púnicas (cartagineses y romanos) → SICILIA → CUMAS (infierno). LACIO: Latino y Amata → Lavinia (hija) y Turno. Latino une a Eneas y Lavinia para formar un gran imperio. Amata y Turno se vengan. Reyes y Turno declaran la guerra entre latinos y rútulos (Turno) contra troyanos. Eneas, acompañado de Niso y Euríalo, pide ayuda al rey Evandro, que da ejércitos a Eneas; jefe: su hijo Palante. Niso muere en una emboscada. Turno contra Palante: gana Turno y le quita el cinturón del padre. Eneas decide un combate singular: Turno contra Eneas. Al final lo mata Eneas al ver que lleva el cinturón. Acaba la guerra. Eneas y Lavinia fundan LAVINIO (primera ciudad de Troya). Julo/Ascanio, ya que no se disputan el poder, Eneas funda ALBA LONGA.

ROMULO Y REMO: Venus y Anquises = Lavinia y Eneas; Creusa = Julo… Procas = Númitor y Amulio. Númitor = Rea Silvia + Marte = Rómulo y Remo. Procas (gobierno de Alba Longa) da el poder a Númitor. Amulio, celoso, quiere matar a los hijos de Rea. Vestal (virgen hasta los 30 años). En un sueño tiene relaciones con Marte. Nacen Rómulo y Remo. Amulio pone a los niños en una cesta en el río Tíber; los recoge una loba, que los amamanta. Los recoge el pastor Fáustulo y su esposa Laurentia, que los crían. Capturan a Remo. Fáustulo cuenta la verdad a Rómulo, que rescata a Remo y a Númitor (que queda con el poder). Matan al rey Amulio. Rómulo y Remo fundan Roma. Consultan auspicios con aves: Rómulo gana y funda la ciudad de Roma. Mata a Remo. Rapto de las sabinas. Guerra entre sabinos y romanos. Las sabinas dicen que son romanas. Hacen la paz. Seis reyes después de la muerte de Rómulo (sabinos, etruscos). Monarquía desde la fundación de Roma (753 a. C.) hasta 509 a. C. Último rey: Tarquinio el Soberbio (etrusco). Sabe que su hijo viola a Lucrecia, esposa de Colatino; se lo dice a él y a Bruto. Lucrecia se suicida. Bruto y Colatino matan al hijo, expulsan a los reyes, acabando con la monarquía. Empieza la república (primeros cónsules: Bruto y Colatino), que dura hasta el 27 a. C., cuando Octavio se convierte en emperador. Caída del Imperio romano: Oriente/Occidente (476 d. C.).

DIOSES: Nomen (espíritu divino). Separa: Caelus (cielo) y Tellus (tierra). Se juntan. Caelus no deja tener hijos a Tellus; Tellus quiere vengarse destronándolo. SATURNO ayuda a Tellus: corta los genitales a Caelus, que cae al mar. Semen + espuma del mar = diosa Venus. Cibeles (relacionada con la naturaleza; carro tirado por leones). Temis (diosa de la justicia; ojos tapados; una mano con balanza, otra con espada). Titanes (gigantes monstruosos encerrados en el Tártaro). Saturno (dios del tiempo; paso del tiempo). Para los romanos, ser monstruoso; para los griegos, reloj de arena + guadaña: el tiempo corre para todos, inmortal. Océano, Jápeto.

HISTORIA DE SATURNO: Saturno y Cibeles (hermana). Saturno se come a sus hijos. Cibeles, harta, decide engañarlo: va a la isla de Creta, donde nace Júpiter. Amaltea (cabra) se ocupa de él. Sacerdotes bailan y cantan para que no se oigan sus gritos. Cibeles da a Saturno una piedra envuelta en pañales y se la come pensando que es el hijo.

Descargar

PDF Word HTML