Historia de Roma: Victorias Navales en África, Julio César y los Britanos
Victorias navales de Roma en ÁfricaRomani consules ad Africam profecti sunt cum trecentarum navium classe. Primum Afros1 navali certamine superant. Aemilius consul centum et quattuor naves hostium demersit, triginta cum pugnatoribus cepit, quindecim milia hostium aut occidit aut cepit, militem suum2 ingenti praeda ditavit. |
|
Los ciudadanos romanosMillia civium Romanorum sub sacramento meo fuerunt1 circiter quingenta2. Ex quibus deduxi in colonias aut remisi in municipia sua, millia aliquanto plura quam trecenta2 et iis omnibus agros adsignavi aut pecuniam pro praemis militiae dedi. Naves cepi sescentas. | En torno a quinientos mil de los ciudadanos romanos me prestaron juramento. De estos, conduje a las colonias o hice volver a sus municipios a bastantes más de trescientos mil y a todos ellos asigné campos o di dinero como recompensa del servicio militar. Tomé seiscientas naves. |
Julio César y la conquista de la GaliaIulius Caesar consul est factus. Decreta est1 ei Gallia cum legionibus decem. Is primus vicit Helvetios, deinde vincendo per bella gravissima ad Oceanum Britannicum processit. Britannis mox bellum intulit, quibus ante eum ne nomen quidem2 Romanorum cognitum erat, eosque victos, obsidibus acceptis, stipendiarios fecit. | Julio César fue nombrado cónsul. La Galia le fue asignada con diez legiones. Éste primero venció a los helvecios, después, venciendo a través de una guerra muy dura, avanzó hacia el océano británico. Pronto llevó la guerra a los britanos, a quienes el nombre de los romanos ni siquiera era conocido antes de él y, aceptados los rehenes, hizo a estos vencidos estipendiarios. |
Murmuraciones del pueblo de Israel en el desiertoEt murmuravit omnis congregatio filiorum Israël contra Moysen et Aaron in solitudine; dixeruntque filii Israël ad eos: “Utinam mortui essemus in terra Aegypti, quando sedebamus super ollas carnium et comedebamus panem in saturitate! Cur eduxistis nos in desertum istud, ut occideretis omnem multitudinem fame?” | Y toda la congregación de hijos de Israel murmuró en contra de Moisés y Aarón en el desierto y les decían, los hijos de Israel: "¡Ojalá hubiéramos muerto en la tierra de Egipto, cuando nos sentábamos sobre ollas de carne y comíamos pan en abundancia! ¿Por qué nos habéis traído al desierto para matar a toda la multitud de hambre?" |