Glosario de Economía Empresarial: Conceptos Clave en Galego
Empréstito:
Forma de financiación a longo prazo. É unha fonte de financiación allea dividida en partes alícuotas denominadas obrigacións. Os empréstitos de obrigacións solicítanse cando o volume de recursos financeiros que necesita a empresa é tan elevado que resulta difícil atopar entidades financeiras dispostas a facilitar a cantidade necesaria. Neste caso, pódese optar por fraccionar a totalidade dos recursos que necesita en títulos de nominal máis reducido, o que fará que a súa colocación entre os aforradores privados sexa máis fácil. A débeda total recibe o nome de empréstito, mentres que cada un dos títulos en que se divide denomínase obrigación.
Leasing financeiro:
Forma de financiación a longo prazo. O leasing financeiro é un contrato de arrendamento por medio do cal unha empresa de leasing adquire un ben en seu nome, aluga o bene a outra empresa que fará uso del a cambio de cotas que pagará periodicamente, e ofrécelle a opción de compra por un prezo denominado valor residual. Neste contrato interveñen tres empresas: a vendedora, a de leasing e a usuaria.
Eficacia:
Implica a consecución dos obxectivos previamente planificados pola empresa. Unha empresa será eficaz se cumpre cos obxectivos plantexados. Pero non basta con ser eficaz, a empresa debe ser tamén eficiente. A eficiencia é a relación entre os resultados obtidos e os recursos empregados. A mellor empresa é a que logra ser eficaz e eficiente, é dicir, que alcanza os obxectivos establecidos utilizando os seus recursos de forma óptima.
Patente:
É un dereito exclusivo concedido a unha invención, que é o produto ou proceso que ofrece unha nova maneira de facer algo, ou unha nova solución técnica a un problema. Unha patente proporciona protección para a invención ao titular da patente. O titular dunha patente ten o dereito de decidir quen pode utilizar a invención patentada durante o período en que esta está protexida. O titular da patente pode dar o seu permiso ou licenza a terceiros para utilizar a invención de acordo cos termos establecidos de común acordo.
Ruptura de stock:
Denominamos stocks ou existencias dunha empresa ao conxunto de materiais e artigos que se almacenan, tanto aqueles que son necesarios para o proceso produtivo como os destinados á venda. Por tanto, unha ruptura de stock é a situación en que se atopa a empresa cando o fluxo de produción se rompe, é dicir, a empresa pode quedar sen reservas, polo que se interromperá o proceso produtivo e non poderá atender a demanda. Así pois, para unha boa xestión de inventarios é necesario evitar as rupturas de stock.
Segmentación do mercado:
É un proceso de división do mercado en subgrupos homoxéneos co fin de levar a cabo unha estratexia comercial diferenciada para cada un deles que permita satisfacer de forma máis efectiva as súas necesidades e alcanzar os obxectivos comerciais da empresa. A segmentación pon de manifesto as diferenzas nas características e necesidades dos consumidores e permite detectar cales delas son importantes.
Loxística:
É unha función do marketing. É un elemento da distribución e refírese ao conxunto de operacións levadas a cabo para que o produto recorra o camiño que dista desde o seu punto de produción ata o seu punto de consumo. As operacións que comprende a loxística son: procesamento de pedidos, manexo de materiais, embalaxe, transporte do produto, almacenamento, control do inventario e servizo ao cliente. O funcionamento efectivo da loxística pode ser un factor esencial para manter unha vantaxe competitiva, sobre todo en empresas que levan a cabo unha distribución intensiva.
Organigrama:
Función de organización. É un gráfico que representa a estrutura da empresa e cuxa misión principal é informar aos distintos compoñentes dunha entidade cal é a súa posición dentro da mesma e que relacións existen entre devanditos compoñentes. Os organigramas tamén serven para terceiros, alleos á empresa pero que se relacionan con ela, coñezan os interlocutores válidos en cada situación.