Conjugación del verbo POSSUM y SUM en latín: tiempos, modos y voz pasiva
Enviado por Comunidad Xuletas y clasificado en Griego
Escrito el en
español con un tamaño de 10,93 KB
Conjugación de POSSUM y SUM en latín
A continuación se presenta la conjugación de los verbos possum y sum en distintos tiempos y modos, junto con los principales puntos de gramática latina.
Verbo POSSUM
Presente: possum, potes, potest, possumus, potestis, possunt.
Imperfecto: poteram, poteras, poterat, poteramus, poteratis, poterant.
Futuro imperfecto: (podré) potero, poteris, poterit, poterimus, poteritis, poterunt.
Perfecto: (he podido) potui, potuisti, potuit, potuimus, potuistis, potuerunt.
Pluscuamperfecto: (había podido) potueram, potueras, potuerat, potueramus, potueratis, potuerant.
Futuro perfecto: (habré podido) potuero, potueris, potuerit, potuerimus, potueritis, potuerint.
Subjuntivo de POSSUM
Presente de subjuntivo: (pueda) possim, possis, possit, possimus, possitis, possint.
Imperfecto de subjuntivo: (pudiera) possem, posses, posset, possemus, possetis, possent.
Perfecto de subjuntivo: potuerim, potueris, potuerit, potuerimus, potueritis, potuerint.
Pluscuamperfecto de subjuntivo: potuissem, potuisses, potuisset, potuissemus, potuissetis, potuissent.
Verbo SUM
Presente de subjuntivo: sim, sis, sit, simus, sitis, sint.
Imperfecto de subjuntivo: essem, esses, esset, essemus, essetis, essent.
Perfecto de subjuntivo: fuerim, fueris, fuerit, fuerimus, fueritis, fuerint.
Pluscuamperfecto de subjuntivo: fuissem, fuisses, fuisset, fuissemus, fuissetis, fuissent.
Imperfecto: eram, eras, erat...
Futuro: ero, eris, erit... erunt.
La voz pasiva
Desinencias de la voz pasiva: -r, -(e)ris, -tur, -mini, -ntur.
Pasiva de tema de perfecto
- Pretérito perfecto indicativo pasivo: -us, -a, -um + sum (es, est) — (he sido -ado).
- Pretérito pluscuamperfecto indicativo pasivo: -us, -a, -um + eram, eras (había sido -ado).
- Futuro perfecto indicativo pasivo: -us, -a, -um + ero, eris, erit (yo habré sido -ado).
El subjuntivo
El subjuntivo no tiene futuros.
- Presente: 1.ª conjugación: tema de presente + e + desinencia activa o pasiva (amem, ames, amet, amemus, ametis, ament). 2.ª, 3.ª y 4.ª conjugación: tema de presente + a + desinencia activa o pasiva.
- Pretérito imperfecto: infinitivo + desinencia activa o pasiva.
- Pretérito perfecto activo: tema de perfecto (sin -i) + desinencia de perfecto + forma de presente de sum en subjuntivo.
- Pretérito pluscuamperfecto activo: tema de perfecto + isse + desinencia + forma del imperfecto de subjuntivo de sum.
Tema de perfecto (TPE): se le quita la -i de la desinencia de perfecto.
- Perfecto: TPE + i, isti, it, imus, istis, erunt.
- Pluscuamperfecto: TPE + era + desinencia.
- Futuro perfecto: TPE + ero, eri + desinencia.
Vocal temática de los verbos
amo, amare: -a- | habeo, habere: -e- | dico, dicere: consonante | audio, audire: -i- | mixta: capio, capere.
Indicativo futuro e imperfecto
- Futuro imperfecto: 1.ª y 2.ª: tema + bo, bi, bu + desinencia. 3.ª y 4.ª: tema + a/e + desinencia.
- Pretérito imperfecto: 1.ª y 2.ª: tema + ba + desinencia. 3.ª y 4.ª: tema + eba + desinencia.
- Presente: tema + desinencia.
Infinitivos
| Tiempo | Activo | Pasivo |
|---|---|---|
| Presente | amare | amari |
| Perfecto | amavisse | amatum esse |
| Futuro | amaturum esse | amandum esse |
Declinaciones
1.ª declinación
-a, -ae. Dativo: -ae; ablativo: -a (-is en plural).
2.ª declinación
-us, -i. Dativo y ablativo: -o, -is.
3.ª declinación
Genitivo: -is, -um. Dativo: -i. Ablativo: -e.
4.ª declinación
Masculinos y femeninos: Nom: -us; Ac: -um; G: -us, -uum; Dat: -ui, -ibus; Abl: -u, -ibus.
Neutros (cornu, genu): Nom: -u, -a; Ac: -u, -a; G: -us, -uum; Dat: -ui, -ibus; Abl: -u, -ibus.
5.ª declinación
dies, diei: dies / diem / dies / diei / dierum / diebus / diebus.
Nominativo y acusativo: iter, itinera. G: itineris, itinerum. D: itineri, itineribus. Abl: itinere, itineribus.
vis (f): Nom: vis, vires. Ac: vim, vires. G: vis, virium. Dat: vi, viribus. Abl: vi, viribus.
Temas en -i
Masculino y femenino: Nom: forte, fortes. Ac: fortem, fortes. G: fortis, fortium. Dat: forti, fortibus. Abl: forte, fortibus.
Neutro: Nom: mare, maria. Ac: mare, maria. G: maris, marium. Dat y Abl: mari, maribus.
Falsos imparisílabos (temas en -i): ars, artis; arx, arcis; dens, dentis; fons, fontis; gens; infans; mens; mons; mors; nox; pars, partis; pons, pontis; urbs, urbis.
Adjetivos
prudens, prudentis: Masc./Fem.: Nom: prudens, prudentes. Ac: prudentem, prudentes. G: prudentis, prudentium. Dat: prudenti, prudentibus. Abl: prudente, prudentibus.
dulcis, e: Masc./Fem.: Nom: dulcis, dulces. Ac: dulcem, dulces. G: dulcis, dulcium. Dat: dulci, dulcibus. Neutro: Nom: dulce, dulcia. Ac: dulce, dulcia. G: dulcis, dulcium. Dat: dulci, dulcibus.
vetus, veteris: Masc./Fem.: Nom: vetus, veteres. Ac: veterem, veteres. G: veteris, veterum. Dat: veteri, veteribus. Neutro: vetus, vetera.
mendax, mendacis: adjetivo de dos terminaciones en -ax.
Grados del adjetivo
- Superlativo: -issimus, -a, -um; -rimus, -a, -um. Excepción: facilis, e (los que tienen el nominativo en -ilis forman el superlativo en -limus, -a, -um). Puede ser absoluto o relativo (genitivo partitivo).
- Comparativo: el segundo término va introducido por quam o en ablativo. Si no hay segundo término, equivale a un intensivo.
Usos de SUM
- Copulativo: sujeto + atributo.
- Sin atributo y sin complemento circunstancial: uso existencial.
- Sin atributo, con otros complementos: hay tres usos.
- A) Un solo dativo: sum + dativo posesivo. Se traduce como “tener”. El dativo funciona como sujeto y el sujeto como complemento directo.
- B) Dos dativos: verbos como servir de, causar, procurar, proporcionar. El dativo de persona es el de interés (complemento indirecto en la traducción) y el otro es el complemento directo.
- C) Con genitivo: sum + genitivo adverbal. Se traduce como “ser propio de” o “ser deber de”. El núcleo del sujeto suele ser un infinitivo.
Compuestos de sum: absum (estar ausente), adsum (ayudar), praesum (mandar), prosum (ser útil). Son todos intransitivos, excepto possum. Los demás llevan un régimen en dativo. Excepciones: absum necesita un complemento circunstancial y possum un infinitivo.
Pronombres
Relativo: quis, quae, quod / qui, quae, quae. Ac: quem, quam, quod / quos, quas, quae. Gen: cuius / quorum. Dat y Abl: cui / quibus.
Personales: ego, me, mihi, nos, nostrum, nobis; tu, te, tui, tibi, vos, vestrum, vobis.
Demostrativo is, ea, id: ei, eae, ea; eum, eam, id; eos, eas, ea; eius; eorum; eis.
idem, eadem, idem: is + dem (lo mismo). eundem, eandem, idem; eosdem, easdem, eadem.
iste, ista, istud: isti, istae, ista; istum, istam, istud; istius; istorum; istis; isto.
Vocabulario
- fluctus: ola
- coeperunt: comenzaron
- iussit: mandó
- putant: consideran
- rescindere: destruir
- nemo: nadie
- diripere: saquear
- cepisse: coger
- solebat: solía
- passus: sufrir
- prodesse: ser útil
- parent: obedecer
- senex: viejo
- ostendit: mostrar
- agebant: llevar a cabo
- relictae: abandonar
- condita: fundar
- tantum: solo
- tutior: seguro
- certa: cierta
- manere: permanecer
- frumentum: grano
- abest: estar lejos
- praeterita: pasado
- scio: saber
- oportet: conviene