As vangardas en Galicia: hilocismo, neotrobadorismo e vangardismo
Clasificado en Lengua y literatura
Escrito el en 
español con un tamaño de 4,31 KB
Actualizado el
Resumen
O documento presenta as vangardas literarias en Galicia, situándoas na xeración novecentista e na súa malograda traxectoria pola morte temperá de varios autores e pola guerra civil. Repasa as tres tendencias principais: o hilocismo ou imaxinismo, o neotrobadorismo inspirado nas cantigas medievais e o vangardismo, cos seus autores máis representativos e as súas características formais e temáticas.
Puntos clave
- As vangardas son un movemento de renovación estética do século XX que se concreta en diversos ismos (cubismo, dadaísmo, futurismo, creacionismo, surrealismo).
- O hilocismo ou imaxinismo ten como temática a paisaxe, con personificación da natureza e ausencia do ser humano; o seu máximo expoñente é Luís Amando Carballo.
- O neotrobadorismo recupera temas, recursos formais e léxico das cantigas medievais, sobre todo da cantiga de amigo; Fermín Bouza Brey e Álvaro Cunqueiro son figuras destacadas.
- O vangardismo é a única tendencia vangardista propiamente dita e o seu poeta máis representativo é Manuel Antonio (Rianxo, 1900-1930).
- Os poemas vangardistas de Manuel Antonio rompen coa temática anterior, carecen de argumento, de rima e de sentimentalismo, e introducen discursos alleos ao poético como clave morse ou fórmulas químicas.
- O documento inclúe tamén un apéndice gramatical sobre as perífrases verbais temporais, modais e aspectuais.
Resumen generado con IA a partir del documento. Ponte a prueba
As Vangardas en Galicia: Introdución e Tendencias
As vangardas son un movemento de renovación estética que vai revolucionar todos os aspectos da arte (décadas do século XX). Este movemento de renovación vaise concretar en diferentes propostas (ismos): cubismo, dadaísmo, futurismo, creacionismo, surrealismo ou superrealismo.
As Vangardas en Galicia
Son novecentistas, xeración malograda pola morte témpera dalgún deles (Amando Carballo, Manuel Antonio) e pola guerra civil.
Hilocismo (Imaxinismo)
Características
- Temática paisaxista.
- Personificación da natureza.
- O ser humano non aparece.
- As paisaxes plásmanse mediante imaxes.
- Rima e métrica sinxela (versos de arte menor e rima asonante).
Tivo moitos seguidores nesta época e continuará cultivándose posteriormente.
O seu máximo expoñente
Luís Amando Carballo (Pontevedra, 1901-1927).
Obra: Publicou en vida Proel, e postumamente O galego.
Neotrobadorismo
Derivado da divulgación das cantigas medievais.
Características
- Temas amorosos similares ás cantigas de amigo e de amor.
- Recursos formais (paralelismo, refrán, leixapren), ambientes e símbolos. Sobre todo inflúe a cantiga de amigo.
- Utilízase un léxico tirado das cantigas.
- Mantén a tradición tanto nos temas como na forma.
O neotrobadorismo vai seguir cultivándose na poesía da posguerra.
Autores Principales
Fermín Bouza Brey (Ponteareas, 1901 - Compostela, 1973)
Obra: Nao senlleira (1933) é o primeiro título importante do neotrobadorismo.
Libro de temática variada:
- Neotrobadorismo.
- Temática mariñeira.
- Cantigas cívicas de afirmación nacionalista e tres eloxias.
Copia os seguintes procedementos da cantiga de amigo: enunciador lírico feminino, paralelismo, refrán, léxico dos cancioneiros e certo medievalismo onomástico.
Na súa obra Seitura (1955) abandona o neotrobadorismo.
Álvaro Cunqueiro (Mondoñedo, 1911 - Vigo, 1981)
Máis coñecido como prosista a partir dos anos 50, na preguerra foi fundamentalmente poeta.
A súa obra Cantiga nova que se chama Riveiro (1933) adscríbese ao neotrobadorismo.
Non neotrobadorista, senón surrealista é Poemas do si e non (1933).
O libro Dona do corpo delgado (1950) é tamén unha mostra do neotrobadorismo de Cunqueiro. Algúns dos poemas que o compoñen foron escritos antes da guerra.
Vangardismo
Única tendencia vangardista.
Poemas do si e non, de Cunqueiro, é surrealista.
O poeta por excelencia vangardista é Manuel Antonio (Rianxo, 1900-1930).
Características
- Ruptura coa temática anterior da literatura galega. Os poemas teñen un fondo existencial: o eu poético está só na inmensidade e o paso do tempo.
- Ausencia de "argumentos" no poema. Este está formado por unha xustaposición de imaxes, sen relación coa realidade, que fan difícil a súa interpretación.
- Emprego de numerosas voces estranxeiras, nunca o castelán.
- Introdución de discursos alleos ao tipicamente poético: clave morse, fórmulas químicas, onomatopeias, cantigas populares...
- Presenza de elementos propios da linguaxe científica e técnica.
- Ausencia de sentimentalismo.
- Ausencia de rima e ritmo. Heterosilabismo nos versos e disposición destes sen formaren estrofas propiamente ditas, dándolle valor aos espazos en branco e chegando ao caligrama.
Apéndice Gramatical: Perífrases Verbais
Temporais
- Futuridade ou inminencia: Está para chegar.
Modais
- Obrigación ou probabilidade: Tedes que levalo, há (de) facelo nunha hora.
Aspectuais
- Imperfectivas: Leva horas falando / a falar.
- Perfectivas: Acabei de ler o poema.
- Reiterativas: Volveulle dar unha recaída.
- Incoativas: Empezou a nevar.
- Terminativas: Ao final veu a descubrirse a verdade.
Preguntas frecuentes
Quen foi o máximo expoñente do hilocismo?
O máximo expoñente do hilocismo ou imaxinismo foi Luís Amando Carballo (Pontevedra, 1901-1927). Publicou en vida Proel e, postumamente, O galego.
Que características ten o neotrobadorismo?
O neotrobadorismo toma temas amorosos similares ás cantigas de amigo e de amor, emprega recursos formais como o paralelismo, o refrán e o leixapren, e utiliza un léxico tirado das cantigas. Mantén a tradición tanto nos temas como na forma.
Quen é o poeta vangardista por excelencia en Galicia?
O poeta por excelencia do vangardismo galego é Manuel Antonio (Rianxo, 1900-1930). A súa poesía rompe coa temática anterior e carece de argumento, rima e ritmo.
Ponte a prueba
Tarjetas de repaso
Pulsa una tarjeta para ver la respuesta.
Test
Preguntas generadas con IA a partir del documento: comprueba las respuestas con el texto.