Aditza subjuntiboa
LAUBURUA
Euskal herriko ikur esanguratsuenetako bat da, baina jatorriari buruz ez dago azalpen zehatzik ematerik. Gaur egun ere,sasoi onean dago. Hamaika lekuetan ikus daiteke
-ITXURA DESBERDINAK: Esbastika eredu asko dira, baina nagusiki tankera zuzenetakoa eta biribilekoak bereizten dira. Lehenengoan erromatarren garaia baino lehen zabalduta zegoen. Baina arruntena eta hedatuena esbastika borobila da.
-zESANAHI MISTERIOTSUA
esanahiari buruzko teoriarik onartuenaren eta sendoenaren arabera, eguzkiaren adierazpena da eta, zehatzagoa esateko, eguzkiaren mugimenduaren sinboloa.
Gure artean lauburuak, eguzkia adieraztean gain, izpiritu gaiztoak uxatzeko balio ohi du. Hillerietan oso hedatuta dago iparraldeko eta Nafarroako lurraldeetan. Apaingarri gisa ere oso erabilia izan da, etxe atarietan eta altzarietan.
SUBJUNTIBOA NOR
ORAINA LEHENALDIA
ni | nadin | ni | nedin |
hi | hadin | hi | hendin |
hura | dadin | hura | zedin |
gu | gaitezen | gu | gintezen |
zu | zaitezen | zu | zintezen |
zuek | zaitezten | zuek | zintezten |
hailek | daitezen | hailek | zitezen |
zer ezaugarri ditu
1- aditza laguntzaileak aditzona (eros,irits…) Darama aurrean, ez partizipoa ( erosi,iritsi…)
2- aditz laguntzaileak -n atzizkia darama bukaeran ( ahalerako atzizkiek -ek dute. )
HITZEN IRUDIZKO ESANAHIA
1- Berezko adierak ideia edo Kontzeptu objetiboak adierazten dituzte, hau da, errealitatean dagoen
( gertatzen ) den gauz bat adierazten dute
2-
irudizko adiera, hau da, adiera horrek ez du lotura zuzenik jatorrizko esanahiarekin, baina badu nolabaiteko antzekotasuna.