Vocabulario Técnico: Debuxo, Náutica e Cómic

Material de debuxo

• Espátula: Instrumento formado por un mango e unha lámina, polo xeral de metal e aplanada.
• Estoxo: Caixa especialmente disposta para gardar ou protexer os materiais de debuxo.
• Pincel: Instrumento para pintar, máis fino ca a brocha, cuxo extremo ten un feixe de pelos.
• Escuadra: Instrumento con forma de triángulo rectángulo, que serve para trazar liñas ou medir ángulos rectos.
• Tiraliñas: Instrumento para trazar liñas, provisto dun cabo e dúas láminas de metal rematadas en punta cun oco entre elas que se carga de tinta.
• Portaminas: Utensilio de metal ou plástico que contén no seu interior minas de grafito que se poden recambiar.
• Rotulador: Utensilio para escribir ou debuxar que, en contacto co papel, deixa un trazo xeralmente groso.
• Regra: Instrumento longo e estreito que se utiliza para trazar liñas rectas.
• Lapis: Instrumento para escribir, pintar ou debuxar formado por unha fina barra de grafito.
• Paleta: Tábua pequena cun burato no medio para pasar o polgar, onde o pintor mestura as cores.
• Goma: Anaco de caucho que serve para borrar.
• Compás: Instrumento composto por dous brazos que serve para trazar curvas e para medir ángulos.
• Cartabón: Instrumento para debuxar que ten forma de triángulo rectángulo.

Terminoloxía náutica

• Baliza: Bola que marca o percorrido nunha regata.
• Temón: Instrumento que serve para gobernar un barco, submarino ou avión, facendo que se mova dun lado a outro.
• Pairar: Facer que un veleiro se quede case inmóbil.
• Calado: Distancia entre o fondo da quilla e a superficie da auga.
• Barlovento: Lugar ou parte desde onde sopra o vento.
• Calabrote: Corda grosa de nove cordóns trenzados de tres en tres.

O cómic

Narración ilustrada na que se combinan imaxes e texto; combínase a linguaxe icónica coa verbal ou literaria.

• As imaxes: Amosan as accións realizadas polos personaxes (función narrativa principal).
• O texto: Breves diálogos dos personaxes e cartelas que dan voz ao narrador.

A historia cóntase en viñetas que presentan distintos momentos da acción. Entre elas poden producirse elipses, saltos temporais nos que se omiten sucesos.

A linguaxe do cómic

Planos

• Plano xeral: Personaxes e o espazo no que se sitúan.
• Plano enteiro: Os personaxes están de corpo enteiro.
• Plano americano: Os personaxes aparecen cortados á altura dos xeonllos.
• Plano medio: Personaxes cortados pola cintura; o lector concéntrase na súa expresión.
• Primeiro plano: Aparece o rostro do personaxe.
• Plano detalle: Aparece un anaco dun corpo ou dun obxecto; o lector fixa ben a súa atención nel.

Encadramentos

• Normal: Altura dos ollos.
• Picado: Escena vista desde arriba.
• Contrapicado: Desde abaixo cara a arriba.

Outros recursos

• Bocadillos: Reproducen o que os personaxes falan ou pensan.
• Onomatopeas: Representan os ruídos que se producen.
• Liñas de movemento: Traxectoria dun personaxe ou obxecto; sensación de movemento.
• Metáfora: Estados de ánimo, sensacións...
• Xestos: Sentimentos e actitudes.