Sintaxe da Oración Simple: Suxeito, Predicado e Complementos Verbais

Concordancia entre o suxeito e o verbo

• Se algún dos suxeitos nominais (S.N.) nomea a segunda persoa, o verbo vai en segunda persoa.
• Se os S.N. nomean só a terceira persoa, o verbo vai en terceira persoa.

Concordancia entre o verbo e un substantivo colectivo

• Se o núcleo do suxeito da oración é un substantivo colectivo en singular, o verbo vai en singular.
• Cando o verbo vai en plural, tamén leva un complemento en plural.

Suxeito léxico e suxeito gramatical

• Suxeito léxico: É a palabra ou conxunto de palabras que na oración desempeña a función de suxeito.
• Suxeito gramatical: É o que non aparece expresado na oración, pero que vén dado polas desinencias de número e persoa do verbo.
• Cando non hai suxeito, dicimos que son oracións impersoais.

O predicado: Estrutura

O predicado dunha oración consta, polo menos, dun núcleo (verbo). Este núcleo pode ir acompañado por un adverbio que desempeña a función de modificador (mod.) e por un ou varios complementos.

Clases de predicado

• Predicado verbal: Expresa unha acción ou suceso que afecta ao suxeito. Pode ir acompañado dun ou máis complementos.
• Predicado nominal: Expresa unha calidade ou estado do suxeito. O núcleo é sempre un verbo copulativo (ser, estar, parecer).

T.3. Os complementos verbais

Obxecto Directo (O.D.)

É o complemento verbal que nomea ao ser ou obxecto sobre o que recae a acción do verbo.

• Vai introducido pola preposición "a" (en determinados casos).
• Non varía cando se cambia o número do verbo.
• Pódese substituír polos pronomes o, a, os, as.
• Cando se pasa a oración a pasiva, o C.D. pasa a ser suxeito.

Obxecto Indirecto (O.I.)

É o complemento verbal que designa o destinatario da acción expresada polo verbo e o C.D.

• Vai introducido pola preposición "a" ou un pronome persoal átono.
• Pódese substituír por lle, lles.

Complemento Preposicional (C.Prep.)

É un complemento que vai introducido por unha preposición esixida polo verbo.

• Vai introducido por preposicións como a, con, de, en.
• Non se pode substituír por pronomes átonos de CD ou CI.

Complemento Circunstancial (C.C.)

Expresa as circunstancias de lugar, tempo, modo, causa... que enmarcan a acción verbal.

• Pode presentarse como un adverbio, como un S.N. ou un S.Prep.
• Moitos pódense substituír por un adverbio.

Complemento Axente (C.Axente)

Nomea ao ser que realiza a acción nas oracións pasivas.

• Vai encabezado pola preposición "por".
• Se transformamos a oración a activa, o C.Axente pasa a ser suxeito.

O Atributo

É un complemento verbal que acompaña aos verbos ser, estar e parecer.

• Adoita presentarse como un S.N., S.Adx. ou S.Prep.
• Concorda en xénero e número co suxeito.
• Pode substituírse polo pronome "o".

Complemento Predicativo (C.Pred.)

É un complemento verbal que nomea unha calidade ou un estado do suxeito ou do C.D.

• Preséntase coma un S.Adx., S.N. ou S.Prep.
• Concorda en xénero e número co suxeito e co O.D.
• Pode substituírse por "así" ou "iso".