Segunda Revolución Industrial (1870–1914): enerxía, industria e cambios sociais

A segunda Revolución Industrial (1870–1914)

Tivo lugar como consecuencia da utilización de novas fontes de enerxía, novos metais e da aplicación de numerosas innovacións tecnolóxicas.

Novas fontes de enerxía

Comezaron a utilizarse outras fontes como o petróleo e a electricidade. A explotación de xacementos de petróleo estivo ligada ao invento do motor de combustión interna e ao seu perfeccionamento.

Os fenómenos físicos de orixe eléctrica foran xa investigados, pero agora convertéronse en movemento. A súa aplicación industrial foi posible grazas á invención do dínamo e, pouco despois, inventouse a primeira lámpada eléctrica.

A nova tecnoloxía e as súas aplicacións

A multiplicación de innovacións técnicas orixinou unha ampla diversificación industrial. As innovacións máis importantes afectaron á fabricación do aceiro e á industria química. Despois, a industria mecánica incorporou novos metais e aliaxes.

A industria química e os seus derivados alcanzaron na época un papel estelar.

Novos medios de transporte e comunicación

Os transportes experimentaron un crecemento extraordinario. O transporte marítimo desenvolveuse enormemente e os buques de vela desapareceron. Apareceron o automóbil e os avións.

As principais consecuencias da revolución dos transportes foron o abaratamento dos prezos, a extensión da economía de mercado a rexións distantes e unha crecente división internacional do traballo entre os países.

Consecuencias da segunda Revolución Industrial

O nacemento do gran capitalismo

O diñeiro fíxose máis abondante grazas ao descubrimento de novas minas de ouro e ao nacemento de novos medios de pagamento. Consolidouse tamén o sistema bancario, iniciándose así o chamado capitalismo financeiro ou gran capitalismo.

O movemento de concentración deu lugar ao nacemento de grandes corporacións industriais, que tentaron acaparar os mercados eliminando ou absorbendo aos seus competidores.

Movementos sociais: partidos socialistas e sindicatos

Os partidos socialistas xurdiron do convencemento, por parte da clase obreira, da necesidade de participar na vida parlamentaria dos estados. En 1889, tras un congreso celebrado en París, fundouse a Internacional Socialista, concebida como unha federación de partidos socialistas baseada en principios marxistas.

O sindicalismo foi a forma máis estendida de organización dos traballadores.

Cambios sociais

Transformouse a sociedade e aumentou a clase media. O continuo crecemento da poboación, causado pola xeneralización da revolución demográfica, provocou a súa progresiva concentración nas cidades.

Cara ao final do século foi perceptible un aumento xeral do nivel de vida, reflexado no incremento da capacidade de consumo.

A longa marcha polos dereitos sociais

Diversos estados comprenderon que non podían permanecer alleos ao funcionamento económico; dende 1875, coas novas condicións económicas impostas pola Segunda Revolución Industrial e coa presión das novas capas sociais, os estados víronse obrigados a evolucionar, pasando desde o liberalismo puro a políticas máis intervencionistas.

A pesar dos avances, as mulleres seguían sendo un grupo marxinado social e politicamente en todos os países. Esta marxinación explica o nacemento do movemento sufraxista, centrado na conquista do dereito ao voto para as mulleres. As sufraxistas foron criticadas e ridiculizadas, pero lentamente conseguiron o seu obxectivo.