Satorraren misterioa: analisi literarioa eta hezitzailea
Enviado por Chuletator online y clasificado en Lengua y literatura
Escrito el en 
con un tamaño de 2,22 KB
Pertsonaiak: protagonista eta antagonista
Pertsonaiei dagokienez, protagonista satorra da: txikia, miopia duena, tematia eta justizia-zalea. Bere ezintasun fisikoa (ezin du erruduna ikusi) istorioaren motorra bihurtzen da, eta horrek ikerketa-prozesu bati ekitera bultzatzen du. Anti-heroi moduko bat da, obsesio batek gidatua.
Bigarren mailako pertsonaiak (usoa, behorra, erbia, ahuntza, behia eta zerria) eredu errepikakor baten arabera ageri dira: denek ukatzen dute errua eta beren gorotzak erakusten dituzte. Zakurra da antagonista, benetako erruduna, eta euliak laguntzaile adituak dira, usaimenaren bidez misterioa argitzen dutenak.
Hizkuntza literarioaren indarra
Hizkuntza literarioak indar handia du:
- Onomatopeiak: Erabilera nabarmena da (“txasta!”, “plosta-plosta!”, “fartar far!”, “klasta-klasta!”, “plost!”, “brot!”), eta horrek esperientzia sentsoriala sortzen du irakurlearengan.
- Erritmoa: Errepikapenek eta egitura paraleloek testuari erritmoa eta musikaltasuna ematen diote, ahozko kontakizunerako egokia bihurtuz.
- Deskribapenak: Bereziki gorotzenak, hizkuntza aberatsa eta sortzailea erakusten dute, gai tabua modu natural eta literarioan tratatuz.
Gai nagusiak: eskatologia eta justizia
Gaia nagusiki bi ardatzen inguruan antolatzen da:
- Eskatologia: Gorotzaren gaia, normalean tabu dena, modu natural, zientifiko eta umoretsuan lantzen da.
- Justizia eta mendekua: Satorrak erruduna bilatzen du eta, azkenean, bere erara ordaina ematen dio.
Guzti hau umorearen bidez tratatzen da, istorioa arin eta erakargarri bihurtuz.
Testuartekotasuna eta generoaren berritzea
Liburuak ipuin tradizionalen egitura errepikakorra gogorarazten du, animalien segida eta galdera-erantzun formulak erabiliz. Aldi berean, “whodunit” edo misteriozko egiturarekin lotura du: satorra detektibea da, animaliak susmagarriak eta euliak adituak. Hala ere, obra honek tradizio hori berritzen du, tonu komiko eta subertsibo batekin, haur literaturan ohikoak ez diren gaiak erdigunean jarriz.