San Agustinen filosofia: Egia, Fedea eta Antropologia

Ezagutza eta Egiaren Bilaketa

Ezagutza eta egia eskuratzea dira zoriontasuna lortzeko bide bakarrak. Agustin eudemonista da, baina bere eudemonismoa ez da grinak edo plazer moderatuak asetzea, horiek ez baitute zoriontasun osoa ematen. Zoriontasuna lortzeko, egia absolutuaz jabetu behar da: Jainkoaz.

Eszeptizismoaren aurkako argudioa

Eszeptikoentzat egia ezagutezina eta komunikaezina da. Hala ere, Agustinek ez ditu onartzen: zalantzan daudenek badakite zalantzan daudela; beraz, beren existentziaz ziur daude. Honela frogatzen du eszeptizismo absolutua ezinezkoa dela.

Ezagutzaren bide espirituala

• Egia bilatzea: Bide espirituala da.
• Azken tramoa: Egia edukitzea (egia osoaz jabetzea).
• Azkenaurreko tramoa: Zientziaren objektuak izatea.

Fedea eta Maitasuna

Egia lortzeak fedea eta maitasuna dakar:

• Fedea: Ezagutzaren teoriak ziurtasuna eman behar digu. Ezagutza absolutua zentzumen, arrazoimen eta fedean oinarritu behar da. Arrazoia eta fedea elkarturik joan behar dira; erlijioa misterioz elikatzen da eta Jainkoaren eta gizakiaren arteko erlazioa adierazten du.
• Maitasuna: Ezagutzen dugun objektua (Jainkoa) maitatzen dugulako ezagutzen dugu. Beraz, ezagutzaren ibilbidean borondateak garrantzi handia du.

Fede eta arrazoiaren erlazioaren kontrako jarrerak: agnostizismoa, fideismoa eta deismoa.

Antropologia: Gizakiaren izaera

Gizakia bi substantziaz osatuta dago: arima (hilezkorra) eta gorputza (hilkorra). Gizakia kreazioaren gailurra da, Jainkoak bere irudira egina.

Agustin eta Platonen arteko desberdintasunak

• Platonentzat: Arima bizitzaren printzipioa da, horregatik hilezkorra.
• Agustinentzat: Arima bizitzaren parte bat da, esentzia jainkotik hartua, beraz, hilezkorra.

Askatasuna eta Bekatua

Platonentzat huts egitea ezjakintasuna da; Agustinentzat, aldiz, gizakiak bekatua egiteko joera du, askatasuna gaizki erabiltzearen ondorioz. Salbatzeko, Jainkoaren grazia behar da.

Agustinentzat gaitza gizakiak askatasuna gaizki erabiltzean sortzen da; erruduna gizakia da, ez Jainkoa. Gizakiaren esentzia askatasuna da, baina jatorrizko bekatuarengatik askatasun hori galdu zuen. Berreskuratzeko, Jainkoaren grazia beharrezkoa da: ona egiteko Jainkoaren laguntza behar dugu, txarra egiteko, ordea, ez.