Resiliencia y Ética: De la Voluntad de Poder a la Dignidad Humana
Enviado por Chuletator online y clasificado en Otras lenguas extranjeras
Escrito el en 
español con un tamaño de 2,56 KB
La Transvaloración de los Valores en la Pandemia
A carta de Noelia Luengos-Peña, enfermeira en primeira liña durante a COVID-19, é unha mostra viva do que Friedrich Nietzsche denominaba transvaloración dos valores. Nun mundo onde a dor, o sufrimento e a desesperanza dominaban, Noelia atopou forza, sentido e orgullo: transformou a adversidade en poder vital. Esta experiencia lembra a célebre frase do filósofo alemán: "O que non me mata, farame máis forte".
El Superhombre y la Voluntad de Poder
Nietzsche proclamou a morte de Deus, símbolo da caída das antigas certezas e valores. Neste baleiro, emerxe o superhome, aquel que crea os seus propios valores desde a súa vontade de poder. A enfermeira, sen depender de ideais preestablecidos, cultivou unha forza interior inesperada, guiada pola súa decisión de axudar aos demais, mesmo nas condicións máis hostís.
A súa vivencia exemplifica a vontade de poder como impulso de superación e afirmación da vida, incluso fronte á morte. Así, Noelia non só sobrevive á pandemia: trascendea, e convértese, sen sabelo, nun reflexo contemporáneo do pensamento nietzscheano.
La Ética Kantiana: La Persona como Fin en Sí Misma
Neste fragmento, Kant expón unha das ideas centrais da súa ética: o valor absoluto da persoa como fin en si mesma. Segundo o autor, todo ser racional debe tratarse a si mesmo e aos demais como fins, nunca como simples medios. Isto implica recoñecer a dignidade inherente a cada individuo, fronte a aqueles bens ou obxectos que só teñen un valor relativo ou "prezo".
El Reino de los Fines y la Dignidad
- Reino dos fins: Unha comunidade ideal onde todos os seres racionais se relacionan segundo leis morais comúns.
- Prezo vs. Dignidade: Diferenciación entre o que é suxeito a intercambio (utilidade) e o que posúe un valor intrínseco.
A dignidade non admite substituto nin medida, pois representa un valor independente de calquera interese ou desexo. Esta concepción está na base do imperativo categórico kantiano, que ordena actuar segundo máximas que poidan valer como lei universal. Só mediante a moralidade, un ser racional pode ser lexislador dese reino ideal dos fins. En definitiva, o texto subliña a autonomía moral como fundamento do respecto incondicional á dignidade humana.