Quim Monzó e a poesía catalá de posguerra: tendencias
Enviado por Comunidad Xuletas y clasificado en Magisterio
Escrito el en 
gallego con un tamaño de 2,24 KB
1. Quim Monzó
Nado en Barcelona, ten publicado novelas, contos e recompilacións de artigos xornalísticos. Traducido a máis de vinte linguas, ganou premios literarios. Asiduo colaborador dos medios de comunicación.
As súas narracións curtas resultan sorprendentes e reflicten a sociedade actual, destacando os aspectos máis ridículos da cotidianidade, como en Uf, va dir ell.
No libro de contos L'illa de Maians invita á reflexión sobre a sociedade consumista, a falta de valores, as manías e paranoias urbanas, a tiranía das máquinas... empregando un humor agre.
Nos recursos literarios mestura o rexistro realista e lírico co fantástico e grotesco. A súa prosa evita o ornamento e cada palabra é directa e imprescindible para comunicar o que quere. Presenta un estilo inimitable, onde xoga de maneira virtuosa coas palabras.
Ten unha vontade de renovación formal e temática e emprega a ironía e o sarcasmo.
2. Tendencias máis relevantes da poesía no período que vai desde a posguerra ata finais dos anos 70
En 1936 a poesía catalá alcanzou unha notable calidade literaria con poetas como Josep Carner, Carles Riba ou J. V. Foix.
Poesía de posguerra
Poesía de influencia simbolista
Postulaba o uso do ritmo, dos símbolos e dunha linguaxe connotativa que suxería unha realidade condicionada pola clandestinidade e o exilio. Josep Carner, Nabí, e Carles Riba, Elegies de Bierville. Ábrese a temática ás preocupacións do momento e acentúanse as cuestións transcendentais. Outros autores son Salvador Espriu, Joan Fuster ou Joan Valls.
Poesía de tendencia vanguardista
Os autores que optaran por esta tendencia continúana, incidindo no surrealismo e combinando tradición e modernidade.
Poesía de tendencia realista
Propugnaba o compromiso moral do intelectual coa sociedade, ao tempo que denunciaba a ditadura. O uso dunha lingua directa, coloquial, narrativa, con frecuencia satírica, e do verso libre enfatiza o contido sobre a forma. Poetas importantes son Vicent Andrés Estellés, Pere Quart e Gabriel Ferrater.