Nova Narrativa Galega: Contexto, Características e Prexuízos Lingüísticos

Nova Narrativa Galega (NNG)

A Nova Narrativa Galega comprende a serie de autores que publican a partir de 1954 e se caracterizan por unha declarada voluntade de ruptura e innovación da narrativa en galego.

Factores sociolóxicos

Tratábase de autores e autoras novos, de clase social media-baixa, que recibiron unha formación universitaria. Emprenderon viaxes fóra de España para buscar o que non atopaban aquí, pois a universidade era un reduto do réxime franquista. Os principais destinos foron Francia e Inglaterra.

Factores socioliterarios

Coincidiron nos certames das Festas Minervais, retomados en 1953, e obtiveron neles proxección pública. Buscaron referentes nas literaturas europea e norteamericana.

Características da NNG

• Personaxes: Presenza de personaxes anónimos, persoas marxinais e desequilibradas.
• Obxectalismo: Cousificación dos individuos; visión crítica do capitalismo que reduce o ser humano a máquinas.
• Tempo: Ausencia ou ralentización da lóxica temporal dos acontecementos.
• Técnicas narrativas: Ruptura coas formas tradicionais mediante o multiperspectivismo, a técnica do ollo cinematográfico e o monólogo interior ou fluír da conciencia.
• Espazos: Creación de contornos inquietantes que producen angustia.
• Temática: Entomoloxía (mundo dos bichos), sexualidade animalizada, pesimismo existencial, violencia e predominio do subconsciente (pesadelos, traumas, soños).

Autores destacados

• Xosé Luis Méndez Ferrín: Inicia a súa traxectoria con relatos marcados pola urxencia e a fantasía. Destaca a obra Os Corpos.
• María Xosé Queizán: Aborda todos os xéneros e destaca polo seu pensamento feminista. Obra clave: Orelia no buraco.
• Xohana Torres: Poeta, dramaturga e narradora. Temas principais: emigración, situación da muller e crítica social.
• Carlos Casares: Autor de obras como Vento ferido e Cambio en tres.
• Ursula Mila: Autora de Cartas a Xelo e Aqueles anos do Mancho.

Prexuízos Lingüísticos

Un prexuízo é unha idea preconcibida que ten a súa orixe nun erro ao categorizar a realidade. Os prexuízos lingüísticos son xuízos de valor emitidos sobre unha lingua ou os seus falantes sen base obxectiva.

Vellos prexuízos

• Estéticos: Referentes á presunta eufonía ou cacofonía (ex: "o galego é unha lingua bruta").
• Socioeconómicos: Relacionados co nivel económico (ex: "o galego é unha lingua de pobres").
• Socioculturais: Asociados ao rural e á falta de cultura.

Novos prexuízos

• Ideolóxicos: Relacionan o galego con ideoloxías políticas radicais.
• Sobre a competencia: Desconfianza nas capacidades lingüísticas propias.
• Sobre a variedade estándar: Rexeitamento da norma culta.
• Sobre a imposición: Inversión entre quen discrimina e quen é discriminado.
• Sobre o perfil dos falantes: Rexeitamento de perfís que non sexan o tradicional.

Conclusión: Os prexuízos empobrecen a nosa visión da realidade. A diversidade lingüística é un valor común que debemos protexer.