A Música no Renacemento: Relixiosa e Instrumental

A música relixiosa no Renacemento

A música relixiosa mantén a súa preeminencia durante este período. A súa forma principal é o motete, unha composición seria e solemne a catro ou cinco voces, de textura contrapuntística e con texto relixioso en latín. O motete renacentista evoluciona respecto ao medieval, caracterizándose por presentar un único texto.

Diferenzas entre os séculos XV e XVI

• Século XV: Domina a escola franco-flamenca. Os compositores parten de modelos da Idade Media creando un estilo complexo onde o texto apenas se entende. Destaca Josquin Desprez, cuxa fama o levou a traballar na capela musical de Filipe o Fermoso.
• Século XVI: Mantense a influencia franco-flamenca, pero xorden novas escolas (italiana e española). Coa Reforma protestante de Lutero e a posterior Contrarreforma en Roma, establécense normas para simplificar a música, priorizando a intelixibilidade do texto. Os máximos expoñentes deste estilo son Palestrina e Tomás Luis de Victoria.

A música instrumental renacentista

Aínda que os instrumentos existen dende a Antigüidade, na Idade Media foron rexeitados por estaren asociados ao baile e á sensualidade, permitíndose só o órgano ou o trombón. No Renacemento, prodúcese un cambio de mentalidade e a música instrumental revalorízase.

Características principais

• Instrumentos destacados: Órgano, clave e laúde (en España destaca a vihuela, variante do laúde).
• Agrupacións: Existen pezas para solistas e para grupos. Nestes últimos, búscase a agrupación por familias para lograr un son homoxéneo, sen contrastes.
• Formas musicais: Derivan das formas vocais. As máis importantes son:
  • Ricercare: Semellante ao motete, pero para instrumentos.
  • Variacións: Onde o instrumentista improvisa sobre un tema dado.