Movementos migratorios en Galicia no Antigo Réxime

Movementos migratorios na Idade Moderna

Os movementos migratorios da época moderna son moi importantes e diversos. Aínda que non tiveron a mesma entidade que na época contemporánea, a súa dimensión é máis que chamativa para o período do que falamos.

No Antigo Réxime, a poboación movíase máis do que pensamos. A idea de que as xentes estaban arraigadas ao territorio é só parcialmente certa:

• Ámbito feminino: os movementos prodúcense en distancias máis curtas, vinculados normalmente ao casamento.
• Ámbito masculino: falamos dunha emigración de longa distancia.

A mobilidade é realmente diversa e ten alcances distintos, sendo a máis elemental a vinculada ao casamento, ademais da mobilidade dos criados.

Migración estacional

É a emigración da que máis se fala, pero tamén a máis difícil de estudar. Refírese aos temporeiros, que realizan desprazamentos de varios meses, principalmente cara a Castela e Andalucía.

• Este fenómeno non é exclusivo dos homes; as mulleres tamén participaban.
• A migración remata habitualmente en agosto, tras a sega, aínda que algúns prolongan a estancia ata a vendima para obter maiores ingresos.

Evolución demográfica: No século XVII, Galicia crece mentres Castela sofre un declive. Isto provoca que as explotacións cerealeiras aumenten o seu tamaño, requirindo man de obra galega. Aínda que non ten efectos demográficos directos (non afecta á fecundidade nin ao matrimonio), si ten consecuencias económicas positivas pola entrada de capital.

Migracións vinculadas a oficios

Estas migracións teñen unha duración superior ás estacionais. Exemplos claros son os canteiros, que exercían a súa profesión tanto en Galicia como en Portugal, León ou Castela.

Esta mobilidade vai unida ao oficio: os traballadores marchan no mes de abril e regresan cara a outubro, cunha duración media de entre 6 e 8 meses.