Miquel Ferrà i Martorell: Vida, Obra Poètica e Legado Literario

Miquel Ferrà i Martorell: vida e traxectoria política e literaria

Dedicouse á política antes de chegar a ser deputado nas Cortes de Madrid (1893). Tornou a Palma e aproximouse ao catalanismo da Lliga Regionalista e aos ideais de defensa da lingua e da cultura propias.

Nesta época comezou a ser coñecido como poeta, aínda que escribía en castelán. Na súa casa celebrábase, cada semana, unha tertulia literaria onde se reunían intelectuais mallorquines, como Miquel dels Sants Oliver, Gabriel Alomar, Miquel Costa i Llobera ou Antoni Maria Alcover; tamén artistas e escritores que visitaban a illa, como Santiago Rusiñol, Joaquim Mir ou Josep Carner. Así, a tertulia era unha ponte de unión entre a cultura de Cataluña e a de Mallorca.

Participación e recoñecementos

En 1906 participou no I Congreso Internacional da Lingua Catalá; en 1909 foi proclamado Mestre en Gai Saber. Posteriormente foi nomeado membro da Real Academia de Boas Letras de Barcelona (1913), presidente dos Jocs Florals de Barcelona (1916) e membro do Institut d'Estudis Catalans (1920).

Obra

Obra en castelán

O desexo de converterse nun poeta coñecido nos círculos literarios de Madrid levouno a optar primeiro pola lingua castelá. Así, iniciou a súa obra con Poesías (1877), Nuevas poesías (1892), Poemas y armonías (1894) e Meteoros (1901). Os versos desta etapa caracterízanse pola ocadía, a repetición de tópicos literarios e a imitación de modelos.

Obra en catalán

Despois da morte da primeira esposa, coa que tivo tres fillos, volveu casar e nacerón dous fillos máis. Destes cinco, só un lle sobreviviu. A morte levouno a aferrarse á poesía en catalán como único medio de expresión válido dos seus sentimentos máis íntimos. É entón, cunha creación máis sincera e auténtica, cando se revelou como un dos grandes poetas da literatura catalá. En catalán, a súa obra está formada por Cap al tard (1909) e Poemes Bíblics (1919). Caracterízase por unha interpretación simbólica da paisaxe, que, a diferenza da de Costa i Llobera, é animada e con figuras humanas.

Cap al tard

Cap al tard é un recueil de poemas de temática diversa agrupados en cinco seccións:

• 1. Cançons de la Serra. Representan o símbolo da patria que conserva a colectividade e supoñen un retorno á terra, á realidade que o envolve.
• 2. Elegíes. Concéntranse os poemas de tono elegíaco. O poeta enfróntase á desgraza do seu dolor persoal, un mundo esgazado polas ausencias irreparables dos seres queridos.
• 3. Endreces. Son poemas dedicados aos intelectuais que asistían ás súas tertulias literarias.
• 4. Juvenils. Cinco composicións escritas durante a etapa de mocidade e impregnadas dun romanticismo tardío.
• 5. Vària. Nesta parte inclúe poemas