Mekanizazio Oinarriak eta Materialen ISO Sailkapena

Tecnología Industrial4,19 KB

Mekanizazio Oinarriak

Mekanizazioak bi prozedura nagusi ditu:

  • Txirbil-harroketarik gabeko konformazioa
  • Txirbil-harroketa bidezko konformazioa

Piezen Fabrikazio Metodoak

Fabrikazio metodoaren arabera, prozesuak honako hauek izan daitezke:

  • Moldaketa
  • Transformatzea
  • Bereiztea
  • Lotzea
  • Estaltzea
  • Propietateak aldatzea

Txirbil Harroketa

Material partikulak (txirbila) erreminta bidez kentzean datza.

Ebaketa Erremintak eta Baldintzak

Mekanizazio operazioen aurretik, mekanizatuko den pieza eta erabiliko den makina hartu behar dira kontuan. Honako faktore hauek dira garrantzitsuenak:

  • Operazio mota: Torneaketa, fresaketa, mandrinaketa, zulaketa, etab.
  • Piezaren materiala: Gogortasuna, erresistentzia, etab.
  • Ebaketa erremintaren materiala eta geometria
  • Aplikatu beharreko ebaketa baldintzak
  • Lortu nahi diren gainazal propietateak

Txirbilaren Kontrola

Faktore garrantzitsua da txirbilaren kontrola. Ez du modu amorfoan irten behar, bestela gainazal akabera txarra izango da eta zailtasunak sortuko dira mekanizazioan.

Mekanizatu Beharreko Materialen ISO Sailkapena

Mekanizatu behar diren piezen materialak ISO arauen arabera sailkatzen dira:

  • P (Urdina): Altzairuak. Aleatuak, ez-aleatuak, herdoilgaitz ferritikoak/martensitikoak. Erabilienak dira.
  • M (Horia): Altzairu Herdoilgaitzak. Austenitikoak, austenitiko-ferritikoak.
  • K (Gorria): Burdinurtuak. Grisa (GCI), xaflagarriak (MCI), austenperizatua (ADI), trinkotua (CGI).
  • N (Berdea): Metal Ez-Burdinazkoak. Aluminioa, kobrea eta letoia.
  • S (Laranja): Superaleazio Termoerresistenteak. Fe, Co, Ni eta titanio aleazioak.
  • H (Grisa): Material Gogortuak. (45-60 HRC bitarteko gogortasuna, 400-600 HB arteko gogortasuna).

Plakatxoaren Gogortasuna eta Zailtasuna

Bi zifrako zenbakiaren bidez, plakatxoaren gogortasunaren eta zailtasunaren arteko erlazioa adierazten da. Zenbakia zenbat eta txikiagoa izan, gogortasuna handiagoa. Balioa zenbat eta handiagoa izan, zailtasuna handiagoa.

Materialen Mekanizagarritasuna

Material batek mekanizatua izateko duen gaitasunari esaten zaio.

Altzairua

Aleatu gabeko altzairuek mekanizagarritasun ona dute, gogortuek batik bat. Biguna bada, txirbil luzea eta enpastatua sortzen da. Karbono portzentajea handitzen den heinean, mekanizagarritasuna hobetzen doa, gogortasuna handitu eta harikortasuna txikitzen baita.

Aleazio txikia duenean, mekanizagarritasun ona du, baina aleazio handia duenean gogortasuna handitu eta mekanizazioa zaildu egiten da. Batzuetan, biguntze-suberaketa egin behar da, eta ondoren tratamendu termikoa propietateak berreskuratzeko.

Altzairu Herdoilgaitza

Gogortasun handia izaten dute, eta tenperatura igotzen da bero-transmisio txarragatik. Mekanizagarritasun onena dutenak karbono eduki txikia dutenak dira (%16 Cr). Ferritikoek eta martensitikoek mekanizagarritasun ona dute. Austenitikoak gehiago gogortu eta orduan txirbil gogorrak eta zailak sortzen dira. Duplexek mekanizagarritasun txarra dute.

Burdinurtua

Gogortasun handia dutenez, erreminta sendoak izan behar dituzte. Txirbila erraz kontrolatzen da. Ez du hozgarririk behar.

Metal Ez-Burdinazkoak (N Taldea)

Aluminioak txirbil luzeak sortzen ditu, oretsua delako eta mekanizazioa zailtzen delako. Aleatzen bada, txirbila hobeto kontrolatzen da. Brontzeek mekanizatzeko propietate onak dituzte. Ebaketa-abiadura handian ibili daitezke eta gainazal ona lortu.

Superaleazioak eta Titanioa

Mekanizagarritasun txarra dute, erresistentzia handia eta eroankortasun termiko eskasa dutelako. Titanioak mekanizagarritasun txarrenetakoa du.

Altzairu Tenplatua

Normalean akabera da bere mekanizazio operazioa. Ez dute mekanizagarritasun ona, ebaketa-abiadura handiak behar dituztelako eta txirbila ez delako erraz kontrolatzen.

Descargar

PDF Word HTML