Literatura galega no exilio e poesía de posguerra (1936-1976)

Resumen

O documento presenta a literatura galega do exilio, con revistas como Correo Literario e Galicia Emigrante, e a poesía de posguerra. Analiza a obra de Luis Seoane e Lorenzo Varela e as xeracións de posguerra, especialmente a Xeración do 36, con Aquilino Iglesias Alvariño, e Celso Emilio Ferreiro. O estudante aprenderá as temáticas, os estilos e as obras máis destacadas deste período.

Puntos clave

Coa Guerra Civil, moitos intelectuais galegos exiliáronse, e a literatura galega desenvolveuse sobre todo en América durante os primeiros anos da ditadura.
Luis Seoane caracterízase por un forte compromiso ético coa realidade social, con temas como o exilio, a emigración e o sometemento dos humildes.
Lorenzo Varela combina a poesía social-realista de denuncia coa saudade da terra e a plenitude sensorial.
A poesía de posguerra é heteroxénea, e nos anos 50 xorden tres promocións principais: a Xeración do 36, a Promoción de Enlace e a Xeración das Festas Minervais.
Os autores da Xeración do 36 naceron entre 1910 e 1920 e a súa traxectoria estivo marcada pola Guerra Civil.
Celso Emilio Ferreiro cultiva os rexistros cívico, intimista e satírico, e a súa obra máis coñecida neste rexistro é LONGA NOITE DE PEDRA.

Ponte a prueba

Literatura Galega no Exilio

Coa Guerra Civil comeza en Galicia un período de forte represión política. Intelectuais galegos exílianse e fuxen dunha posible execución ou encarceramento. Así, durante os primeiros anos da ditadura, a literatura galega desenvólvese principalmente en América.

Neste contexto, creáronse importantes revistas:

Correo Literario
Galicia Emigrante

Luis Seoane

A súa poesía ten un forte compromiso ético coa realidade social e humana de Galicia. Os temas centrais son o exilio, a emigración e o sometemento dos humildes. Usa versos longos de metro libre e sen rima, caracterizados pola repetición de palabras clave.

Obras destacadas:

Fardel do exiliado
Na bretema
A maior abondamento

Lorenzo Varela

A súa poesía está condicionada pola experiencia persoal e pola vivencia de Galicia. Combina a poesía social-realista de denuncia da opresión con composicións de plenitude sensorial centradas na saudade da terra.

Obras destacadas:

Lonxe
4 Poemas para 4 gravados

Poesía de Posguerra (1936-1976)

Neste período, a nosa lírica ofrece un panorama moi heteroxéneo, con múltiples estilos e liñas temáticas, e varias xeracións de autores que ofrecen grandes variedades estilísticas. Chegados os anos 50, e despois de case 15 anos sen apenas libros en galego, xorden as tres promocións principais:

A Xeración do 36
A Promoción de Enlace
A Xeración das Festas Minervais

A Xeración do 36

Os autores desta xeración teñen as seguintes características:

Naceron entre 1910 e 1920.
Formáronse baixo a influencia dos homes da Xeración Nós e das vangardas.
A súa traxectoria vital viuse marcada pola Guerra Civil.
Seguen tendencias variadas.

Aquilino Iglesias Alvariño

Na obra anterior á guerra, como Señardá e Corazón ao vento, dominan os sonetos de influencia modernista e as pezas incorporadas ao paisaxismo.

Con Cómaros verdes márcase o inicio da poesía galega de posguerra. É unha obra de carácter menos homoxéneo, onde atopamos exemplos do trobadorismo e pezas de verso libre que nos mostran unha visión humanizada da natureza.

Nas últimas obras, destaca De día a día. Sen desaparecer a presenza da paisaxe, aflora a confidencia persoal, o sentimento de desamparo, a soidade e a dor existencial.

Celso Emilio Ferreiro

A súa poesía está dominada polos rexistros cívico, intimista e satírico.

Poeta Cívico e Compromiso Social

Conecta a súa traxectoria coa tradición de Curros Enríquez e Cabanillas, compartindo con eles a visión da poesía como expresión do compromiso coa realidade social e a do poeta como voceiro do seu pobo. Temas como a liberdade e a solidariedade son frecuentes. A súa obra máis coñecida neste rexistro é LONGA NOITE DE PEDRA.

Intimismo e Sátira

O poeta tamén é intimista, e decote sente a necesidade de expresar o seu sentir ante a realidade. Poemas que tratan da guerra, a dor existencial e a soidade retratan este sentimento.

Ademais, é poeta satírico, conectando coa tradición medieval. A sátira e a ironía están presentes en todos os seus libros. Usa a sátira para facer escarnios de persoas ou para a denuncia moral (ex: O Soño Salagado).

O seu estilo caracterízase por:

Sinxeleza expresiva
Linguaxe coloquial
Uso de versos curtos
Recursos repetitivos

Preguntas frecuentes

Que revistas se crearon no exilio galego?

Neste contexto crearonse revistas importantes como Correo Literario e Galicia Emigrante. O texto non amplía máis datos sobre elas.

Cales son as obras máis destacadas de Luis Seoane?

As súas obras destacadas son Fardel do exiliado, Na bretema e A maior abondamento. Na súa poesía predominan o exilio, a emigración e o sometemento dos humildes.

Cal é a obra que marca o inicio da poesía galega de posguerra en Aquilino Iglesias Alvariño?

Cómaros verdes márcase como o inicio da poesía galega de posguerra. É unha obra de carácter menos homoxéneo, con exemplos de trobadorismo e verso libre.

Que características ten a Xeración do 36?

Os seus autores naceron entre 1910 e 1920, formáronse baixo a influencia da Xeración Nós e das vangardas e a súa traxectoria estivo marcada pola Guerra Civil. Seguen tendencias variadas.