Karl Marx: Historia, Alienazioa eta Gizartearen Egitura

Enviado por Programa Chuletas y clasificado en Filosofía y ética

Escrito el en con un tamaño de 2,41 KB

Historia eta Lanaren Garrantzia Marxen Pentsamenduan

Marxentzat, historia produkzio-segida bat da. Bere garaian kapitalismoa nagusitu zen. Berarentzat, gizakia da historiaren subjektua; gizakia aktiboa da eta lana da bere aktibitate nagusia.

Lana positiboa da eta izaera soziala du, gizakia errealizatua sentitzeko bidea baita. Lantegietan harremanak izaten dituzte eta objektuak ekoizten dituzte; beraz, lana gizakiaren berezko jarduera da.

Alienazioa: Langileen Egoera Kapitalismoan

Marxen garaian, kapitalismoaren eraginez, langileen egoera txarra zen: esplotaturik eta askatasunik gabe bizi ziren. Alienaturik bizitzeak norberaren izaera galtzea esan nahi du.

  • Alienazio nagusia: Lana bera da, eta hortik sortzen dira beste alienazio motak.
  • Alienazio soziala: Klase batek bestea menderatzea (burgesiak proletalgoa).
  • Alienazio erlijiosoa: Marxek dio erlijioak injustiziak justifikatzen dituela eta errealitatetik aldentzen gaituela.

Langileak lan-indar huts bihurtzen ziren, eta erlijioak zapalkuntza hori justifikatzen zuen, zeruan konpentsazioa izango zutela esanez. Alienaziotik ateratzeko soluzioa komunismoa da, berdintasunean oinarritutako sistema.

Gizartearen Egitura: Azpiegitura eta Gainegitura

Marxek gizartearen egitura bi mailatan banatzen du:

  • Azpiegitura: Egitura ekonomikoa da. Bertan, produkzio-indarrak (gizakiaren indarra, lan-tresnak) eta produkzio-harremanak (burges eta proletalgoaren artekoak) biltzen dira.
  • Gainegitura: Egitura ideologikoa da (politika, erlijioa, filosofia...). Garai bat ordezkatzen duten ideiak dira eta azpiegitura justifikatzen dute.

Dialektika eta Klase-borroka

Produkzio-indarren garapenak gatazka dakar. Produkzio-modu berri bat sortzen denean, azpiegitura eta gainegitura aldatu egiten dira, klaseen arteko borroka piztuz. Marxek hau modu dialektikoan azaltzen du:

  1. Tesia: Egungo produkzio-modua (Kapitalismoa).
  2. Antitesia: Produkzio-modu berriaren agerpena (Proletalgoaren diktadura).
  3. Sintesia: Gatazkaren ondoren ezartzen den egoera berria (Komunismoa).

Prozesu honek etenik gabe jarraitzen du, historiaren motorra izanik.

Entradas relacionadas: