Kardiologia Hiztegia: Bihotz-gaixotasunak eta Proba Diagnostikoak

Enviado por Chuletator online y clasificado en Deporte y Educación Física

Escrito el en vasco con un tamaño de 2,71 KB

Proba diagnostikoak eta tratamenduak

  • Ergometria: Ariketa kontrolatua da tapiz gurpildunean edo bizikleta estatikoan, bihotz-gaixotasunak diagnostikatzeko, kirolarien errendimendua hobetzeko eta errekuperazioan dauden pertsonen jarraipena egiteko.
  • Stent koronarioa: Bihotzeko arteria estutuak zabaltzeko eta odol-fluxua berreskuratzeko erabiltzen den hodi txiki bat da, angina eta infartuak tratatzeko eta prebenitzeko.

Bihotzeko patologia nagusiak

  • Miokardio infartu akutua: Bihotz-ehunaren heriotza, arteria koronario bateko odol-fluxuaren buxadura luzearen ondorioz.
  • Arritmia: Bihotz-erritmoaren alterazioa; taupada irregularrak, azkarrak (takikardia) edo motelak (bradikardia) izan daitezke.
  • Bihotz-gutxiegitasuna: Bihotzaren ezintasuna gorputzaren beharrak asetzeko adina odol ponpatzeko, disnea eta edema bezalako sintomak sortuz.
  • Balbulopatia: Bihotzeko balbulei eragiten dien gaixotasuna, behar bezala irekitzeko edo ixteko gaitasuna aldatzen duena (estenosia edo balbula-gutxiegitasuna, adibidez).
  • Fibrilazio aurikularra: Aurikulen uzkurdura azkar eta irregularrak ezaugarri dituen arritmia mota, bihotzaren ponpaketaren eraginkortasuna murrizten duena.

Presio arterialaren balioak

  • Normotentsioa: Presio arterial normala edo osasungarria. Presio sistolikoa: 90–120 mmHg. Presio diastolikoa: 60–80 mmHg.
  • Prehipertentsioa: Presio arteriala nahi baino pixka bat gorago dagoen egoera, baina ez hipertentsioa diagnostikatzeko adina. Presio sistolikoa: 121–139 mmHg. Presio diastolikoa: 81–89 mmHg.
  • Tentsio sistolikoa: Bihotza uzkurtzean odolak arterietan eragiten duen indarra. 140 mmHg-tik behera egon beharko luke.
  • Tentsio diastolikoa: Bihotza erlaxatuta dagoenean odolak arterietan eragiten duen indarra. 90 mmHg-tik behera egon beharko luke.

Elektrokardiograma (EKG)

Zer da? Bihotzaren jarduera elektrikoa erregistratzen duen proba ez-inbaditzailea.

Nola egiten da? Elektrodoak larruazalean jartzen dira (bularrean, besoetan eta hanketan). Atseden-egoeran, bihotzak sortutako seinale elektrikoak grafiko moduan inprimatzen dira paper edo pantaila batean. Segundo gutxi batzuk irauten du.

Lortzen den informazioa: Bihotz-erritmoa (arritmiak, takikardiak, bradikardiak), bihotz-maiztasuna, miokardioaren oxigeno-horniduraren zantzuak (iskemia), eta bihotzeko muskulua handituta (hipertrofia) edo kaltetuta (infartuaren ondorioak) dagoen ikusteko arrastoak.

Entradas relacionadas: