Historia y Fundamentos Técnicos del Fútbol: Origen y Ejecución

1. Historia del fútbol

A orixe do fútbol é difícil de determinar, pois atopamos xogos de características similares practicados en distintas civilizacións. Así, cara ao ano 2.000 a. C., practicábase en China un xogo que consistía en levar un pelello de animal inchado desde un pobo a outro, golpeándoo co pé. Pero un dos xogos con máis similitudes co fútbol actual foi o “gioco dei calcio”, que se practicaba en Florencia cara ao ano 1400 d. C.

Como na maioría dos deportes, foi na Inglaterra do século XIX onde se lle deu forma e regulamento ao fútbol:

• Na universidade de Cambridge ideáronse as regras do fútbol, coñecidas como as “Catorce Regras de Cambridge”.
• En 1866 xogouse o primeiro partido de fútbol entre os equipos de Sheffield e de Londres (Inglaterra).
• En 1888 iniciouse a primeira liga de fútbol en Inglaterra.

En España, foron os traballadores ingleses quen introduciu o fútbol, formando os primeiros equipos españois; destacan pola súa antigüidade o Huelva Recreation Club (1878) e o Aguilas C. F., uníndose posteriormente outros clubs: Athletic de Bilbao (1898), F. C. Barcelona (1899), R. C. D. Español (1900), R. Madrid (1902) e Atlético de Madrid (1903).

El nacimiento del fútbol sala

O fútbol sala naceu en Uruguai en 1930, coincidindo coa vitoria da súa selección nacional no Campionato do Mundo de fútbol. Este feito foi a causa do gran entusiasmo pola práctica do fútbol entre os nenos e a necesidade de promocionar a súa práctica nos meses de inverno, para o que se ideou un xogo baseado no fútbol e realizado nun recinto pechado. Posteriormente, en 1949, Brasil elaborou o primeiro regulamento deste deporte e, a partir dese momento, estendeuse por todo o mundo.

2. Técnica: Zonas de golpeo

No pé diferenciamos varias zonas de golpeo, con usos e fins distintos no manexo da pelota:

• Empeine: Zona frontal do pé, transmite a maior forza ao balón.
  • Empeine total: Permite lograr a máxima velocidade e desprazamento do balón sen excesiva precisión; emprégase nos lanzamentos fortes, pases moi afastados, saque de portería, despexes e na condución de velocidade.
  • Empeine interior: Permite lograr gran velocidade e potencia do balón con gran precisión; emprégase en lanzamentos con efecto, na maioría dos pases afastados e na condución e caneo co balón.
  • Empeine exterior: Permite lograr un efecto contrario ao do empeine interior do mesmo pé; emprégase na condución e caneo co balón, e como pase de recurso cando non dominamos o empeine interior da outra perna ou non temos tempo para utilizalo.
• Interior: Zona interna do pé, é unha superficie ampla que permite obter o máximo control da pelota; emprégase en pases de precisión e controis.
• Exterior: Zona externa do pé, é unha superficie ampla pero con pouca mobilidade; emprégase nos controis laterais e na condución e caneo co balón.
• Punta: Zona da punta do pé, é unha superficie pequena con pouca precisión; emprégase nos lanzamentos rápidos e fortes.
• Talón: Zona traseira do pé, permite un golpeo con certa potencia e escasa precisión; emprégase en lanzamentos rápidos, cando non dá tempo a virarse.
• Planta: Zona inferior do pé, permítenos dominar o balón, especialmente en fútbol sala (non hai tacos nas zapatillas); emprégase no control do balón e nalgúns casos para a condución do mesmo.
• Coxa: Zona central da coxa, permítenos controlar o balón cando vén polo aire, para amortecelo e baixalo ao chan.
• Peito: Zona central do tronco, permítenos controlar o balón cando vén polo aire, para baixalo ao chan.
• Cabeza: Zona frontal da cabeza, permítenos desviar a traxectoria da pelota; emprégase no remate dun córner e tamén como pase de recurso para devolver un pase elevado ou mesmo controlalo.