Gernu-aparatuko proba diagnostikoak eta tratamenduak

Gernu-aparatuko proba diagnostikoak

Hona hemen gernu-aparatuko patologiak identifikatzeko eta ebaluatzeko erabiltzen diren proba nagusiak:

• Abdomeneko RX (Abdomeneko erradiografia sinplea): Erradiazioa erabiltzen duen irudi-teknika da, sabelaldearen barruko egituren irudia lortzeko. Giltzurrun-kalkulu erradioopakoak edo giltzurrunen tamainan nahiz forman gertatutako aldaketak detektatzeko baliagarria da.
• Abdomeneko OTA (Tomografia Axial Konputarizatua): X izpiak eta ordenagailu bat erabiltzen dituen irudi-teknika aurreratua da, sabelaldearen zeharkako irudi zehatzak sortzeko. Erradiografia sinple batek baino informazio gehiago ematen du, eta baliagarria da tumoreak, kalkuluak, buxadurak eta bestelako anomaliak detektatzeko.
• Abdomeneko RMN (Abdomeneko Erresonantzia Magnetiko Nuklearra): Irudi-teknika honek eremu magnetikoak eta irrati-uhinak erabiltzen ditu sabelaldeko organoen eta ehunen irudi zehatzak sortzeko. Bereziki erabilgarria da ehun bigunak ebaluatzeko, eta zenbait kasutan informazio gehigarria eman diezaioke OTAri.
• Azterketa urodinamikoa: Maskuriaren eta uretraren funtzioa ebaluatzen duten proben multzoa da, maskuria betetzean eta hustean. Biltegiratze- eta kanporatze-arazoak diagnostikatzen laguntzen du, hala nola inkontinentzia eta buxadura.
• Urokultiboa: Hazkuntza-ingurune batean gernu-lagin bat haztea da, bakterioen presentzia identifikatzeko eta mota zehazteko. Funtsezkoa da gernu-infekzioak diagnostikatzeko.
• Antibiograma: Urokultiboarekin batera egiten den laborategiko proba da, isolatutako bakterioek antibiotikoekiko duten sentikortasuna zehazteko. Tratamendu antibiotiko eraginkorrena aukeratzen laguntzen du.
• Zitoskopia: Prozedura endoskopikoa da: hodi mehe bat sartzen da kamera batekin (zistoskopioa) uretratik maskuriraino. Uretraren eta maskuriaren barrualdea zuzenean ikusteko aukera ematen du, hantura, tumoreak, kalkuluak edo bestelako anomaliak detektatzeko.

Tratamendu nagusiak

Gernu-aparatuko arazoak konpontzeko edo arintzeko prozedura ohikoenak hauek dira:

• Dialisia: Giltzurrunen funtzioa ordezteko erabilitako prozedura medikoa da, giltzurrunek huts egin dutenean. Bi mota nagusi daude: hemodialisia (odola makina baten bidez iragazten da) eta dialisi peritoneala (peritoneoa erabiltzen da mintz iragazle gisa).
• Gorputzez kanpoko litotrizia talka-uhinekin (LEOC): Gorputzetik kanpo sortutako talka-uhinak erabiltzen dituen prozedura ez-inbaditzailea da, gernuaren bidez errazago ken daitezkeen zati txikietan giltzurrun- edo uretera-kalkuluak zatikatzeko.