Errenazimentuko Pintura: Gotikotik Quattrocento-raino
Errenazimentuko pinturaren erroak
Errenazimentuko pinturaren erroak gotikoan bilatu behar dira, Giotto maisu handian. Hala ere, Quattrocento-ko pintura oso desberdina da gotikoarekin alderatuta.
Sistema berria garatu zuen: perspektiba eta proportzioa. Pinturaren bidea eta lema Leonardo da Vinci izan ziren.
Gai erlijiosoek presentzia handia izaten jarraitzen dute, nahiz eta gai profanoak ere landu.
Elementu nagusiak
- Marrazkia: batzuetan pintorearen izaera urduria erakusten du (Botticelli).
- Lerroaren nagusitasuna: ingurune garbiak eta arazorik gabeko pertzepzioa sortzen ditu, formek itxura planoa hartuz.
- Argia: gero eta hobeto erabiltzen da; pintoreak sakontasuna lortzearekin obsesionatuko dira.
- Paisaia: sakontasun efektuak eta figurak enkoadratzeko balio du.
- Gorputz biluzien edertasun idealizatua.
- Formen bolumena eta zentzu espaziala.
- Konposizioa: konplexua da. Istorioak kontatu nahi dituzte, ikuslea gertakariaren lekuko bihurtzeko asmoz.
Hauek guztiek errealismo formala eta psikologikoa eskatzen dute, egiantz handiagoa lortzeko.
Fra Angelico
Oso pintura profesionala egiten du, erlijiosoa, Nazioarteko Gotikoaren eta estilo errenazentista berriaren elementuak batuz. Dibinoen pintorea da, bolumenaren ikuspegi berria sortu zuen. Paisaiek, lerroek eta kolorek orekan bikaina izan zuten.
Masaccio
Sentsibilitate indartsu eta monumentala sortu zuen. Giotto-ren handitasun skultorikoaren eragina du. Bolumena irudikatzen zuen, atmosfera bikainak sortuz. Konposizio zentralizatua bilatzen du, eta bere jarrera ikaragarriek eta proporzio handiek, Michelangelo-ren