Erakundeen Antolaketa eta Lidergoa: Teoriak eta Ezaugarriak

Enviado por Chuletator online y clasificado en Otras materias

Escrito el en vasco con un tamaño de 4,96 KB

Erakundeen ezaugarri komunak

  • Gizarte-erakunde bat da: Nahita planeatuta dago.
  • Helburu zehatzak ditu: Agintaritza edo botere-zentro bat edo gehiago ditu.
  • Jarduera-sistema bat osatzen dute: Antolamendu-egitura baten bidez eratuta dago.
  • Baliabideak: Baliabide materialak eta ez-materialak erabiltzen ditu.
  • Giza faktorea: Pertsona eta talde mota desberdinek osatzen dute.
  • Barne-arauak: Bere barne-legeak ditu, eta lege horiek osatzen duten gizabanakoak gobernatzen dituzte.
  • Interesak: Interes jakin bat dute.

Erakunde formalak

  • Egitura zehatz-mehatza dute.
  • Aldez aurretik definitutako helburuekin funtzionatzen dute.
  • Kideen elkarrekiko harremanak koordinatuta eta normalizatuta daude.
  • Asmoa da erakundea sortzen duena.
  • Nagusiaren edo zuzendariaren irudia dago.
  • Organigrama bat dago definituta.

Erakunde informalak

Harreman pertsonalak eta sozialak dira, eta berez sortzen dira, pertsonak zuzendaritzak ezartzen duenetik haratago erlazionatzen direlako.

  • Lagunak, interes komunak eta lider naturalak sortzen dira, eta lankideek errespetatu eta jarraitu egiten diete.
  • Bat-batean agertzen direnak dira.
  • Ez dute egitura zehatzik.
  • Ez dago aldez aurretik zehaztutako helbururik.
  • Kideen elkarrekiko harremanak ez daude koordinatuta eta normalizatuta.
  • Ez dira organigraman agertzen.

Teoria administratibo nagusiak

Teoria zientifikoa

  1. Lanaren azterketa eta antolaketa zientifikoa.
  2. Langileen hautaketa eta entrenamendua.
  3. Zuzendarien eta langileen arteko lankidetza.
  4. Zuzendarien erantzukizuna eta espezializazioa lanaren plangintzan.

Administrazioaren teoria klasikoa

  1. Lan-banaketa
  2. Agintaritza eta erantzukizuna
  3. Diziplina
  4. Aginte-unitatea
  5. Zuzendaritza-unitatea
  6. Interes indibiduala interes orokorraren mende jartzea
  7. Ordainsaria
  8. Zentralizazioa
  9. Hierarkia
  10. Ordena
  11. Ekitatea
  12. Egonkortasuna
  13. Ekimena
  14. Talde-espiritua edo talde-lana

Giza harremanen teoria

Printzipio nagusiak:

  • Antolaketa pertsona-talde gisa aztertzen du.
  • Pertsonak azpimarratzen ditu eta psikologia sistemetan inspiratzen da.
  • Agintaritza erabat eskuordetzea proposatzen du.
  • Langilearen autonomia eta konfiantza sustatzen ditu.
  • Langileen arteko giza harremanak eta talde-dinamikak azpimarratzen ditu.

Organigramak: Alde onak eta txarrak

Alde onak

  • Erakundearen antolaketa-egituraren berri ematen du.
  • Erakundeak egiten dituen jarduerak eta funtzioak erakusten ditu, espezializatuak izan ala ez.
  • Jarduera horiek erantzukizun-arloaren arabera nola taldekatzen diren adierazten du.
  • Unitateak, sailak eta bakoitzaren maila hierarkikoa adierazten ditu.
  • Unitateen eta hierarkiaren arteko harreman-maila erakusten du.
  • Irudikapen grafikoa denez, egitura orokorra lehen begiratuan ikusteko aukera ematen du.

Alde txarrak

  • Egitura formala baino ez du adierazten; egitura informala konplexua eta mugagabea denez, ezinezkoa da ordezkatzea.
  • Harreman formalak bakarrik adierazten ditu, harreman informalak alde batera utzita.
  • Ez du adierazten barne-komunikazioak nola eragiten duen.
  • Une jakin bateko argazkia da; beraz, aldaketa bakoitzaren aurrean eguneratu egin behar da.

Lidergoa erakundeetan

Lidergoaren definizioa

Helburu bat lortzearen alde pertsona batek (liderrak) talde batengan duen eragin positiboa da, talde horren gogoa eta batasuna bultzatuz. Lidergo-ahalmena ekimenak planteatzeko, pertsonak biltzeko, motibatzeko eta zuzentzeko abileziarekin dago loturik.

Liderraren ezaugarri nagusiak

  • Hitzezko komunikazioa: Taldeari informazioa helarazteko kanal egokiak erabiltzen ditu.
  • Entzuteko gaitasuna: Ingurukoen arazoak ulertzeko eta zalantzei aurrea hartzeko trebetasuna.
  • Konbentzitzea: Ez dituzte aginduak inposatzen; zerbait ona dela konbentzitzen dute lehenik.
  • Pentsamendu kritikoa: Erabakiak hartzeko eta irtenbideak kostu zein onuren arabera neurtzeko gaitasuna.
  • Delegatzeko gaitasuna: Lana esleitzeak emaitza hobeak dakarzkigu.
  • Antolatzeko gaitasuna: Zereginak ordenatzeko gai dira lan eraginkorra lortzeko.
  • Erantzukizuna: Beren ekintzak eta taldearenak bere gain hartzen dituzte.
  • Pertseberantzia: Helburuei eusten diete, gauzak zailtzen direnean ere.
  • Aldaketara egokitzea: Malgutasuna funtsezkoa da plana egoera berrietara egokitzeko.

Entradas relacionadas: