Dimensións da Cor e Proceso de Oxidación Dental

Dimensións da cor nas pezas dentarias

Temos varias dimensións para definir as cores das pezas dentarias:

• Matiz ou ton: distingue unha cor doutra. O matiz é o nome dado a unha determinada cor (verde, amarelo, azul). Nos dentes anteriores, o ton principal rexístrase no terzo medio e oscila entre amarelo e amarelo-vermello. Pode ser A, B, C ou D.
• Croma ou saturación: é a intensidade do matiz ou a pureza dunha cor (viveza ou opacidade). Nos dentes, o grao de saturación é baixo, sendo maior na zona onde o espesor de dentina é grande. Ten un valor numérico.
• Valor ou luminosidade: permite distinguir o máis claro do máis escuro. Refírese á cantidade de gris, branco ou negro que posúe un obxecto; así, os obxectos con maior cantidade de gris teñen un valor baixo, e os obxectos con maior cantidade de branco teñen un alto valor.
• Translucidez, opalescencia e fluorescencia: son corpos translúcidos aqueles que, cando son iluminados, deixan pasar parcialmente a luz incidente. Onde a dentina e o incisal se superpoñen, xérase a cor e a opacidade propias do dente; onde isto non ocorre, pódense apreciar a cor e a translucidez do incisal debido ás súas propiedades de opalescencia, que consiste basicamente en transmitir luz alaranxada e reflectir luz azul. A fluorescencia é a capacidade dun material de irradiar luz dentro do espectro visible cando absorbe enerxía dunha fonte luminosa fóra do espectro visible do ollo humano. A dentina e o incisal son materiais fluorescentes.

Proceso de oxidación da estrutura

• Oxidación: despois de repasada a estrutura, débese arear con precaución con óxido de aluminio (Al₂O₃) de 110 micras. A presión será de 4-4,5 bares. O areado mellora a adhesión mecánica, creando rugosidades na superficie da peza. Unha superficie metálica contaminada pode provocar a formación de burbullas durante a cocción da cerámica.
• Limpeza: cepillar baixo a auga corrente e limpar a fondo con vapor de auga ou nun baño de ultrasóns a estrutura. A partir deste momento, xa non se pode tocar a estrutura coas mans.
• Secado: deixar secar a peza.
• Cocción: meter no forno de cerámica á temperatura e tempo indicados polo fabricante do metal.
• Control: controlar posibles porosidades ou unha oxidación irregular da estrutura e, en caso necesario, repetir a operación.
• Tratamento post-oxidación: despois de feita a oxidación, a maioría das aliaxes precisan un chorreado con óxido de aluminio para diminuír a capa de óxido formada, xa que un exceso de óxido non favorece a unión metal-cerámica.
• Limpeza final: seguidamente, limpar a fondo a estrutura nun baño de ultrasóns ou con vapor de auga.