O Ascenso do Fascismo en Italia e a Transformación de Entreguerras

A Italia Fascista

Italia tras a Primeira Guerra Mundial

Situación social e económica

Italia entrara na Primeira Guerra Mundial sen a autorización do Parlamento e sen a preparación militar adecuada. Tras a perda duns 6.000.000 de homes, e cunha elevadísima débeda contraída para financiar a guerra, os tratados de paz foron unha decepción para o país.

A débeda externa orixinou unha elevada inflación e tamén desemprego. Coa crise económica, a tensión social aumentou. Algúns campesiños ocuparon as propiedades dos terratenentes e os obreiros industriais responderon aos peches patronais con folgas e ocupacións de fábricas.

Os partidos políticos tradicionais non souberon facer fronte a esta delicada situación e gran parte da poboación comezou a apoiar partidos e grupos extremistas, como o Partido Comunista.

Os trazos ideolóxicos do fascismo

• Oposición á democracia.
• Sumisión do individuo ao Estado.
• Existencia dun partido único.
• Culto á violencia.
• Monopolio dos medios de comunicación de masas e uso da propaganda para controlar e manexar a opinión pública.
• Control estatal da economía.
• Exaltación dos valores da economía.
• Glorificación da guerra e do militarismo.

A creación dunha ditadura

A estratexia fascista para facer fronte á desorde social foi a violencia. Mussolini obtivo plenos poderes por un ano. Despois convocou eleccións, nas que logrou a maioría absoluta tras unha campaña de terror contra a oposición.

Implantou unha ditadura: eliminou os seus oponentes, prohibíronse todos os partidos e os sindicatos e suprimíronse as liberdades individuais. Tamén se creou unha policía política e implantouse a censura.

No terreo económico, realizáronse campañas para aumentar a produción e lograr a autarquía. A política exterior foi expansionista: ocuparon Etiopía e Albania e apoiouse o bando franquista na Guerra Civil Española.

A fráxil recuperación dos anos 20

O desigual crecemento económico

Tras a Gran Guerra, a hexemonía económica mundial desprazouse desde o Reino Unido cara a EE. UU.: Nova York substituíu a Londres como principal centro financeiro internacional. A readaptación das economías europeas á paz foi longa e difícil debido á destrución provocada pola guerra, á inflación e ao aumento do paro.

Os felices anos 20 en EE. UU.

Características:

• En EE. UU. produciuse un gran crecemento industrial.
• As industrias automobilística e eléctrica desenvolvéronse grazas ao traballo en cadea.
• Produción estandarizada e creación de grandes grupos empresariais que realizan fortes investimentos.
• Tivo gran importancia a produción en masa.
• Aumentou o nivel de vida e, como consecuencia, xurdiu a sociedade de consumo.
• As formas de ocio tamén se transformaron (cine, cabarés, etc.).

A política internacional

A comezos da década de 1920, a tensión entre Francia e Alemaña era moi elevada. A situación era que Alemaña sufriu unha crise e non podía pagar as reparacións de guerra a Francia. Ante esta situación, o exército francés ocupou o Ruhr, unha importante rexión alemá produtora de carbón e aceiro. A intención de Francia era explotar as minas alemás e quedar cos beneficios.

Para solucionar o problema, EE. UU. puxo en marcha en 1924 o Plan Dawes: Alemaña recibiría un préstamo de EE. UU. que lle permitiría pagar as reparacións aos aliados e poder pagar as súas débedas a EE. UU.

O entendemento económico contribuíu á mellora das relacións internacionais entre Francia e Alemaña. O resultado foi a firma do Tratado de Locarno, polo que Alemaña recoñecía as súas fronteiras con Francia e Bélxica, tal como foran fixadas na Paz de Versalles, e aceptaba que a zona desmilitarizada de Renania quedase baixo control británico e italiano. Como colofón, Alemaña foi admitida en 1926 na Sociedade de Nacións.