Arnas Aparatuko Sintomak eta Prozedura Diagnostikoak

Arnas Adierazpenak eta Sintomak

• Disnea: Arnasa hartzeko zailtasun-sentsazio subjektiboa edo aire-falta. Esperientzia indibiduala da eta intentsitatean eta ezaugarrietan alda daiteke.
• Eztula: Mukositate, narritadura edo partikula arrotzen arnasbideak garbitzen laguntzen duen babes-erreflexua. Lehorra edo emankorra izan daiteke (espektorazioarekin).
• Espektorazioa: Mukia edo biriketako eta arnasbideetako beste jariakin batzuk ahotik kanporatzea. Kanporatutako materialari karkaxa esaten zaio.
• Hemoptisia: Eztularen bidez odola kanporatzea.
• Toraxeko mina: Bularrean sentitzen den mina, hainbat kausa izan ditzakeena, bihotzeko, biriketako, giharretako edo eskeletoko arazoak barne.
• Eupnea: Arnasketa normala.
• Takipnea: Arnasketa azkarra eta azalekoa, ohikoa baino arnas-maiztasun handiagoarekin.
• Bradipnea: Arnasketa motela, ohikoa baino arnasketa-maiztasun txikiagoarekin.
• Apnea: Arnasketako etenaldia, laburra edo luzea izan daitekeena.
• Sudurreko hegalkina: Sudurraren hegoen mugimendua arnasketan, arnasteko zailtasunaren seinale izan daitekeena, haur txikietan bereziki.

Arnas Patologia eta Zeinu Klinikoak

• Ortopnea: Ahoz gorako etzaneran arnasa hartzeko zailtasuna.
• Hiperkapnia: Karbono dioxidoaren kontzentrazioa handitzea odolean.
• Hipoxia: Odoleko oxigeno-kontzentrazioa murriztea.
• Zianosia: Larruazalaren eta mukosen kolorazio urdinxka, odoleko oxigeno faltagatik.
• Estertorea: Soinu anormala, normalean krepitantea, biriketako auskultazioan entzuten dena eta albeoloetan likidoa dagoela adierazten duena.
• Estridorea: Arnasketan entzuten den soinu zorrotz eta garratza, normalean goiko arnasbideen buxadura baten ondorioz.
• Sibilantziak: Arnasketan entzuten diren soinu txistukariak eta zorrotzak, normalean beheko arnasbideen buxadura baten ondorioz.
• Errinorrea: Sudurreko jariaketa ugaria, "mokeo" ere esaten zaio.

Prozedura Diagnostikoak

• Gasometria arteriala: Gasen kontzentrazioa (oxigenoa eta karbono dioxidoa) eta odol arterialeko pH-a neurtzen dituen proba diagnostikoa.
• Bronkoskopia: Arnasbideen barrualdea (trakea eta bronkioak) bideo-kamera bat duen hodi malgu baten bidez ikusteko prozedura.
• Fluoroskopia: X izpiak erabiltzen dituen irudi-teknika, gorputzaren barne-egituren mugimendua denbora errealean ikusteko.
• Gammagrafia: Organoen eta ehunen irudiak sortzeko substantzia erradioaktiboak erabiltzen dituen irudi-teknika.
• Karkaxaren hazkuntza: Biriketan infekzioa eragin dezaketen bakterioak edo mikroorganismoak identifikatzeko laborategiko proba.

Birika-funtzioaren probak eta tratamenduak

• Espirometria: Birika-funtzioaren proba; pertsona batek arnastu eta bota dezakeen aire-kantitatea eta fluxuaren abiadura neurtzen ditu.
• Pultsuaren oximetria: Teknika ez-inbaditzailea, odoleko oxigeno-saturazioa hatz bateko sentsore baten bidez neurtzen duena.
• Oxigenoterapia: Odolean oxigeno gutxi duten pazienteei (hipoxemia) oxigeno osagarria ematea.
• Biriketako errehabilitazioa: Arnas gaixotasun kronikoak (BGBK edo fibrosi kistikoa) dituztenentzako ariketa- eta hezkuntza-programa, bizi-kalitatea hobetzeko.