A Xustificación do Poder Absoluto en Hobbes: Do Estado de Natureza ao Leviatán

A Filosofía Política de Thomas Hobbes: O Fundamento da Orde

O Estado de Natureza: A Insufrible Situación de Guerra

Hobbes describe o estado de natureza como unha "insufrible situación de guerra". Esta é a condición na que os homes viven sen un poder común que os manteña atemorizados, onde as paixóns naturais como a parcialidade, o orgullo e a vinganza dominan.

Cita: "É dicir, que o que pretenden é saír desa insufrible situación de guerra que é o resultado necesario das paixóns naturais dos homes cando non hai un poder visible que os manteña atemorizados..."

O Impulso cara á Sociedade Civil

A razón principal pola que os individuos abandonaron o estado de natureza é procurar a súa propia conservación e unha vida máis grata. Buscan seguridade e escapar da constante ameaza que representa a guerra de todos contra todos.

Cita: "A causa final, propósito ou designio que fai que os homes... vivan en Estados é o procurar a súa propia conservación e consecuentemente unha vida máis grata"

O Contrato Social e a Orixe do Poder

En xeral, nas teorías contractualistas, o estado de natureza refírese á condición hipotética na que os seres humanos vivirían antes da existencia do goberno e as leis. Caracterízase pola ausencia de autoridade política e, dependendo do autor, pode ser un estado de liberdade e igualdade ou un estado de guerra.

As teorías do contrato social pretenden explicar a orixe e a lexitimidade do poder político. Buscan xustificar por que os individuos deben obedecer ao goberno e cales son os límites da autoridade estatal. Intentan responder á pregunta de como se pasa do estado de natureza á sociedade civil organizada.

A Visión Pesimista da Natureza Humana

O texto de Hobbes presenta unha visión pesimista da natureza humana. Sinala que os homes están dominados por paixóns naturais, como o orgullo, a vinganza e a parcialidade, que os levan ao conflito. Sen un poder superior que os controle, a súa natureza egoísta impídelles vivir en paz.

No estado natural, o home é esencialmente libre pero tamén está en perigo constante. Cada individuo ten dereito a todo, incluso á vida dos demais, o que conduce a unha guerra perpetua.

Cita: Polo tanto, aínda contando coas leis de natureza... cada home dependerá e poderá facelo lexitimamente da súa propia forza e enxeño para protexerse dos outros homes.

As Leis de Natureza e a Necesidade dos Convenios

Definición das Leis de Natureza

Segundo Hobbes, as leis de natureza son preceptos ou normas xerais descubertas pola razón, que prohiben ao home facer aquilo que destrúa a súa vida ou que elimine os medios para conservala. Serven para limitar a liberdade natural dos homes e permitir a coexistencia pacífica.

O Concepto de Convenios

Un concepto equivalente ás leis de natureza no texto é o de "convenios". Os convenios son acordos mutuos que os homes fan para renunciar a certos dereitos en aras da paz e a seguridade. Hobbes utiliza esta palabra porque as leis de natureza non son suficientes por si soas para garantir a paz; necesitan ser reforzadas por convenios e un poder que os faga cumprir.

A Insuficiencia das Leis de Natureza

Non, as leis da natureza non son suficientes por si soas para garantir a seguridade dos individuos. Hobbes argumenta que, sen un poder común que obrigue aos homes a respectar as leis, estas son ineficaces debido ás paixóns naturais e á desconfianza mutua.

• Cita 1: "E os convenios, cando non hai temor á espada, non son máis que palabras que non teñen forza suficiente para darlle a un home a menor seguridade".
• Cita 2: "Se non hai un poder instituído ou ese poder non é o suficientemente forte para garantir a nosa seguridade, cada home dependerá e poderá facelo lexitimamente da súa propia forza..."

O Papel Central do Estado e o Absolutismo

O Estado como Garante da Lei

O Estado xoga o papel de garante do cumprimento das leis de natureza. A súa función principal é asegurar a paz e a seguridade, utilizando o poder e a ameaza do castigo para obrigar aos individuos a respectar os convenios e as leis naturais.

Xustificación do Réxime Absolutista

Hobbes defende un modelo de réxime político absolutista. Xustifica este réxime no Leviatán argumentando que só un poder soberano absoluto, capaz de infundir temor e garantir o cumprimento das leis, pode evitar que a sociedade caia de novo no estado de natureza e na guerra de todos contra todos. Para Hobbes, a seguridade e a orde son máis importantes que a liberdade individual, e só un goberno forte pode garantilas.

A Necesidade do Poder Común

O texto trata sobre a necesidade de establecer un poder común para garantir a seguridade e a paz entre os individuos, que ceden parte do seu poder e liberdade a un soberano a cambio de protección. O texto argumenta que o Estado é esencial para superar o estado de natureza e asegurar a convivencia pacífica mediante a submisión das vontades individuais a un poder soberano.

Hobbes elixe o tema do Estado porque considera que é fundamental para comprender a organización social e política. Na súa visión, o Estado é o único garante da orde e a seguridade, xa que sen el a sociedade sumiríase nun estado de guerra constante. O Estado, como concepto, está intrinsecamente ligado á idea de contrato social. Hobbes argumenta que os individuos acordan ceder parte da súa liberdade ao Estado a cambio de protección, o que lexitima o poder do soberano.

Xustificación da Obediencia Política

Hobbes xustifica a obediencia política argumentando que é necesaria para evitar o caos e a anarquía. Na súa visión, a alternativa á obediencia ao soberano é o estado de natureza, onde a vida é "solitaria, pobre, desagradable, brutal e curta". Polo tanto, a obediencia ao soberano é un mal menor que garante a supervivencia e a paz social.