Xestión de Augas Residuais e Protocolos de Seguridade en Laboratorio

Protocolos de Seguridade en Laboratorio

Zona de Emerxencia: Características e Equipamento

Características da Zona de Emerxencia:

• Próxima ao acceso principal.
• O máis afastada posible dos puntos máis susceptibles de xerar accidentes (por exemplo, vitrina de gases, mesa de ensaios, etc.).
• Que poida albergar a todas as persoas do laboratorio.

Nesta zona emprazarase:

• Sistema de alarma.
• Chaves xerais de gas, electricidade, auga ou outras fontes de enerxía.
• Lista de teléfonos de emerxencia.
• Caixa de primeiros auxilios propia do laboratorio.
• Extintor principal.
• Elementos de protección persoal de reposto (non os habituais de traballo).
• Normas de seguridade xerais e propias do laboratorio.

Xestión da Caixa de Primeiros Auxilios

A caixa de primeiros auxilios a manter en cada laboratorio debe responder ás necesidades específicas do propio centro de traballo. É evidente que un laboratorio illado precisará dunha caixa de primeiros auxilios máis amplamente dotada que outro inserido nun centro de traballo maior e presumiblemente mellor abastecido. Convén responsabilizar unha persoa do coidado dos elementos de protección e, moi particularmente, da caixa de primeiros auxilios.

Xestión e Caracterización de Augas Residuais

Definición de Augas Residuais

Enténdese por augas residuais, en xeral, aquelas augas alteradas na súa composición polo uso ao que foron sometidas, o que leva consigo unha perda de calidade e unha necesidade de tratamento ou depuración.

Tipos de Augas Residuais: Orixe e Características

Os tres tipos principais de augas residuais son, clasificándoas en función da súa orixe e usos, as denominadas: urbanas, industriais e agropecuarias.

Augas Residuais Urbanas (ARU)

En xeral, as ARU inclúen:

• Augas de uso doméstico ou domiciliarias e comerciais (augas negras): Augas procedentes de usos cotiáns.
• Augas de escorrentía superficial e de drenaxes (augas brancas): Augas pluviais ou de drenaxe.

Augas Residuais Industriais

Procedentes das verteduras orixinadas nas etapas do proceso de produción, as procedentes de xeración e intercambio de calor, e cantos outros tipos de augas se vertan dende cada instalación industrial.

Augas Residuais Agrarias ou Agropecuarias

Son augas procedentes de actividades agrícolas e gandeiras. Inclúense:

• As augas destinadas para rego.
• Os residuos líquidos do gando.
• As augas utilizadas en explotacións gandeiras, onde en operacións de limpeza se pode arrastrar o esterco e os xurros, aínda que, debido á súa alta contaminación, se intenta eliminar estes refugallos como residuos sólidos ou xurros concentrados.

Efectos e Problemas das Verteduras de Augas Residuais

Os principais efectos negativos sobre as canles ou medios receptores son:

• Infeccións por existencia de microorganismos patóxenos.
• Toxicidade por presenza de substancias tóxicas (orgánicas e inorgánicas) e/ou radioactivas.
• Modificación da vida acuática por diminución do osíxeno disolto (debido á materia orgánica).
• Eutrofización das augas por exceso de bionutrientes.
• Olores e sabores desagradables.
• Alteracións estéticas ocasionadas por escumas, turbidez e cor.
• Contaminación de chans e acuíferos pola presenza dos contaminantes sinalados.
• Imposibilidade de utilizar a auga receptora en futuros usos.

Obxectivos Fundamentais na Xestión de Verteduras

Algúns dos obxectivos fundamentais en relación á vertedura de augas residuais son:

• Prevención e redución máxima da contaminación e os seus efectos.
• Consideración de todos os efectos posibles sobre o medio, asegurando a máxima protección deste.
• Aplicación dunha política ambiental de protección do medio na planificación do desenvolvemento urbano e industrial.
• Eliminación das verteduras de carácter altamente tóxico, persistente e bioacumulativo.

Principios e Directrices para a Depuración

Os principios e directrices que permitan a consecución dos obxectivos sinalados deberían ter en conta, polo menos, as recomendacións relativas á depuración de augas residuais e o cumprimento da normativa vixente. Os aspectos a considerar englobarían, entre outros:

• Aplicación dos principios prioritarios de prevención e minimización da contaminación.
• Compatibilización da protección ambiental co desenvolvemento social e económico.
• Elección entre redes separativas ou conxuntas de augas residuais urbanas e industriais.
• Realización dos correspondentes estudos de impacto ambiental nos proxectos de depuración.
• Asignación dos custos da depuración e os seus efectos aos axentes contaminadores.
• Evitar a translación do problema a outros tipos de contaminación (de aire ou chans).

Unidade 4: Caracterización e Análise de Augas

Parámetros de Caracterización da Auga

En xeral, os parámetros que poden caracterizar unha auga pódense dividir en:

1. Parámetros de carácter físico.
2. Parámetros de carácter químico.
3. Parámetros de carácter radioactivo.
4. Parámetros de carácter biolóxico.

Métodos de Análise

Os cheiros poden medirse con métodos sensoriais, mentres que as concentracións dos cheiros específicos poden determinarse con métodos instrumentais.

Principais Grupos de Organismos en Augas

Os principais grupos de organismos presentes tanto en augas residuais como superficiais clasifícanse, de forma xeral, en organismos eucariotas, eubacterias e arqueobacterias. A maioría dos organismos pertencen ao grupo das eubacterias.

Dentro dos organismos eucariotas, a categoría protista inclúe as algas, os fungos e os protozoos. As plantas (tales como os fentos, as plantas acuáticas e as plantas de semente) están clasificadas como eucariotas multicelulares. Os vertebrados e os invertebrados están clasificados como animais eucariotas multicelulares. Os virus, tamén presentes na auga residual, clasifícanse en función do suxeito infectado.

Clasificación de Microorganismos en Augas Residuais

A auga residual presenta unha variedade de microorganismos que, dependendo da súa orixe, pódense clasificar nos seguintes grupos:

Bacterias

Trátase de microorganismos unicelulares con estrutura celular procariota.

Factores que condicionan o crecemento bacteriano:

1. Dispoñibilidade de nutrientes.
2. Humidade.
3. Temperatura (Bacterias: hipertermófilas, termófilas, mesófilas, psicrótrofas ou psicrófilas).
4. Osíxeno (Bacterias: aerobias ou anaerobias estritas ou facultativas).
5. pH.
6. Concentración de sales no medio (presión osmótica).

Fungos

Os fungos son organismos eucariotas aerobios, multicelulares e non fotosintéticos.

Algas

Son organismos eucariotas unicelulares e pluricelulares.

Protozoos

Os protozoos son microorganismos eucariotas cuxa estrutura está formada por unha soa célula (unicelulares).

Virus

Os virus son parasitos formados por un cordón de material xenético (Ácido Desoxirribonucleico - ADN ou Ácido Ribonucleico - ARN) cunha capa de recubrimento proteínico.

Organismos Patóxenos e Indicadores

Os organismos patóxenos son aqueles presentes en augas residuais ou superficiais, potencialmente infecciosos ou causantes dunha enfermidade.

Criterios para a Utilización de Organismos Indicadores

Os criterios utilizados para a selección e uso de organismos indicadores son:

• A súa presenza na auga pode ser unha alarma para a busca de microorganismos patóxenos.
• Forman parte da flora intestinal, polo que están presentes nas augas contaminadas.
• Son máis resistentes na auga que os patóxenos e atópanse en maior proporción.
• O seu illamento, identificación e reconto pode realizarse mediante probas de laboratorio relativamente sinxelas e nun período de tempo curto.

Métodos de Análise Biolóxica

Colimetría

Mediante esta determinación investígase a presenza das bacterias coliformes e faise o reconto das bacterias que se atopan nunha mostra de auga.

Estreptometría

O obxectivo da proba é a investigación e o reconto dos estreptococos fecais (EF) presentes nunha mostra de auga.