Vocabulario galego: Termos e definicións esenciais

Enviado por Programa Chuletas y clasificado en Matemáticas

Escrito el en gallego con un tamaño de 4,64 KB

Glosario de termos e expresións en galego

  • Encabuxar: Facer que alguén colla un cabuxo.
  • Treito: Porción dun camiño ou dunha distancia que se percorre.
  • Verme: Invertebrado de corpo brando e alongado, formado por aneis e sen patas, que anda arrastrándose.
  • Envorcar: Botar fóra o contido virando ou inclinando o recipiente.
  • Turrar: Facer forza para mover algo contra un mesmo.
  • Minguar: Facerse menor en tamaño, altura, cantidade, intensidade ou importancia.
  • Ínsua: Pequena illa no curso dun río.
  • Albiscar: Ver unha cousa sen distinguir ben.
  • Envurullo: Roupa con que se envolve o neno durante os primeiros meses de vida.
  • Ouriñar: Expulsar os ouriños.
  • Exiguo: Que resulta insuficiente, de escaso interese ou de pouco tamaño.
  • Proa: Parte de adiante do barco.
  • Treito: Porción dun camiño ou dunha distancia que se percorre.
  • Estela: Anaco pequeno e irregular de madeira, que salta cando esta se parte ou rompe violentamente.
  • Bálsamo: Preparado farmacéutico de uso externo.
  • Vulnerabilidade: Calidade de vulnerable.
  • Fervenza: Gran cantidade de burbullas que se forman ao precipitarse a auga dun río ou torrente por un desnivel brusco do terreo.
  • Anicada: Facer que unha persoa ou animal se abaixe dobrando as pernas ou as patas.
  • Cohibido: Que manifesta cohibición.
  • Turbación: Alteración do ánimo que se caracteriza por unha sensación de inquietude, inseguridade ou desconcerto.
  • Aborixe: Que ten a súa orixe na terra onde vive.
  • Esfolar: Sacar a pel a un animal.
  • Inminencia: Calidade de que está moi próximo de ocorrer.
  • Presente: Aquilo que se dá a alguén como mostra de agradecemento ou afecto.
  • Esmorecer: Perder as forzas, o ánimo ou o sentido.
  • Lapa: Persoa inoportuna e molesta que impón a súa presenza sen ser ben recibida.
  • Feitizo: Práctica supersticiosa coa que se pretende influír sobre alguén, xeralmente para causarlle algún mal.
  • Estarricar: Estender algo que está encollido.
  • Locuaz: Que ten tendencia a falar moito.
  • Entre lusco e fusco: No momento do día entre o día e a noite ou entre a noite e o día.
  • Escintilar: Brillar de maneira intermitente, con intensidade e cor variable.
  • Abafar: Dificultarlle ou impedirlle a respiración a alguén.
  • Rincho: Voz propia do cabalo.
  • Renxer: Cousas ou partes dunha cousa producir certo ruído característico ao rozaren.
  • Sinuoso: Estrada, camiño, terreo etc. que ten ondulacións e curvas en distintas direccións.
  • Exhalar: Desprender un olor, bafo, vapor etc.
  • Van: Que non contén nada ou só contén aire.
  • Estragar: Cambiar para peor algo ou alguén.
  • Matinar: Pensar con insistencia sobre algo.
  • Tatexar: Falar con dificultade, cortando as palabras e repetindo sílabas moi rapidamente, por un defecto físico nos órganos de emisión da voz, ou por causa dalgún tipo de sorpresa ou dúbida súbita.
  • Peirao: Construción na marxe dun río ou do mar.
  • Albiscar: Ver unha cousa sen distinguir ben.
  • Periplo: Viaxe marítima de exploración arredor dun continente, dun mar etc.
  • Guindastre: Máquina dotada dun brazo xiratorio que permite levantar e mover grandes pesos dentro do raio que este brazo alcanza.
  • Decrépita: Que está en decadencia ou pasado de moda.
  • Anegar: Mollar moito.
  • Amarras: Vínculo, atadura.
  • Bucina: Aparello para dar sinais acústicos.
  • Salubre: Que reúne as condicións precisas para non prexudicar a saúde, sobre todo no que respecta á hixiene.
  • Intemperie: Tempo atmosférico suxeito a cambios particularmente; conxunto de fenómenos que poden resultar molestos ou prexudiciais.

Entradas relacionadas: