Teorías da Adquisición da Linguaxe Infantil: Chomsky, Piaget e Skinner

Teorías da Adquisición da Linguaxe Infantil

A adquisición da linguaxe e a lingua infantil son campos de estudo fascinantes. A continuación, exploramos as principais teorías sobre como os nenos adquiren a linguaxe.

Teoría Innatista: Noam Chomsky

Segundo Noam Chomsky, os nenos nacen coa gramática universal. Esta é un conxunto de elementos comúns a todas as linguas do mundo, como, por exemplo, a existencia dun predicado.

Grazas a esta teoría, podemos responder á pregunta: Por que os nenos aprenden a falar tan rápido? Pola gramática universal, que é innata e xenética. Cando nace o bebé, identifica as estruturas básicas da lingua sobre as que se asenta esta gramática universal.

Esta teoría destaca catro puntos clave:

• O estímulo dos pais é pouco importante; o neno adquiriría igualmente a primeira lingua con poucos estímulos.
• Se situamos o neno diante dunha televisión, non adquiriría a lingua, xa que non identifica os ruídos; precisa compañía humana.
• A adquisición é modular; o cerebro vai ordenando por módulos a distinta información lingüística.
• O período crítico: é a idade na que o neno está en condicións óptimas para a adquisición da lingua; máis adiante terá máis dificultades para adquirila.

Teoría da Aprendizaxe ou Condutista

Esta teoría fálanos dos condicionamentos, é dicir, da adquisición da lingua a través de métodos de condicionamento.

Condicionamento Clásico: O Experimento de Pavlov

Pavlov tiña un can nunha gaiola. Presentáballe ao animal o estímulo incondicionado (por exemplo, carne) e observaba unha resposta incondicionada (salivación). Introduciu o son dunha campá antes de presentarlle a carne (estímulo condicionado) e seguía obtendo salivación. Despois de repetilo moitas veces, retirou a carne e obtivo salivación con só soar a campá (resposta condicionada).

Condicionamento Clásico en Humanos (Skinner)

Skinner (1957) afirmou que os seres humanos aprendían de maneira semellante ao can de Pavlov. Ao principio, a nai dálle o peito ao neno e este produce salivación. Despois, a nai dille «biberón» antes de darlle o biberón, e o neno saliva. Finalmente, identifica por condicionamento só con dicir «biberón».

Condicionamento Operante

Outro tipo de condicionamento é o condicionamento operante: os adultos recompensan certas actitudes do neno e castigan outras. A medida que o neno vai emitindo frases, os adultos váino orientando e felicitándoo cando di algo ben; iso é o reforzo operante.

Teoría Cognitiva de Piaget

Piaget afirma que, antes de nada, o bebé precisa maduración neurolóxica e cognitiva, e iso é un período que dura varios meses.

Fase Sensoriomotora

Nesta fase, o bebé explora o seu contorno (en termos físico-espaciais). O neno parte de si mesmo para comprender o mundo. O neno empeza a adquirir conceptos e experiencia cognitiva de ausencia e permanencia de obxectos e persoas.

O xogo do cu-cu é un adestramento para os conceptos de ausencia e permanencia, e adxunta etiquetas lingüísticas de «estar» ou «non estar», que non serían adquiridas sen a experiencia cognitiva previa. Tamén se adquiren os conceptos de presente e pasado (para o pasado é necesario que teña unha capacidade de reflexión sobre o seu pasado). A noción de futuro chegará en fases posteriores.